Jou daar te zien
bedienen in zwart
met strakke haren
ik dacht die man
lijkt erg op jou

Je herkent me niet!
zei jij uitdagend
Of is uw schoonheid
mevrouw, soms te
mooi voor mij?

Ik was een meisje, maar jij
leidde me als een dame
gewikkeld in een handdoek
uit een duur hotel naar je bed
en na afloop dronken we warme chocola

Zou het nu anders zijn?
Wat hebben we geleerd
aan liefde? Kennen we het
geheim, de listen en de lasten
de lieve vrede en ons ongeduld?

We zijn nog jong, vind je?
Ja, de tijd aarzelt – zo leef ik
sinds toen,in afwachting
van jou misschien, hoe dan ook
is dat nu voorbij, ja dat denk ik

Lief, misschien ben jij een engel
en ik voor jou

iemand die in je gelooft
iemand die dat durft

alsof het voor altijd is
iemand die dat besluit

er met de hand een klap op geeft
in de stilte van niet weten

en juist drommels goed weten
dat liefde te groot is

en niet anders kan
dan zich vermommen

in half werk en mislukkingen
om van jezelf te houden

Avonden zijn verplicht

liefst met liefde
om de drukte weg te duwen
uit ons daghoofd

Zoals in het weekend
stelletjes 's avonds in het park
tegen elkaar aan leunen

en hun handen vouwen
in de handen van de ander
in het licht van de maan

Aan hun harten valt niets toe te voegen
al vraagt zij hem tenslotte toch
kus me

Mijn leven is een reeks details
van aankleden en praatjes maken
willen weglopen of omhelzen
en moe zijn aan het eind van de dag

zonder een rode lijn, geen spel
van dubbele tong, taaltrucs
of beeldspraak, niet eens
een virtuele werkelijkheid

van bloedeloze liefde
en gepolijste pijn
in losgezongen gedichten
die duwen voorbij het bekende

De details bevatten
mijn liefde en mijn pijn
die ik leer kennen in het alledaagse
moe zijn, willen weglopen

of omhelzen wie mij lief is
wat ik vaak niet doe

Ik kan wel zien dat je van hem houdt
Hopelijk komt het allemaal goed
Met ons moet je geen rekening houden

Wij willen alleen dat je gelukkig bent
dat hij je geen verdriet zal doen
Je hoeft je niet te haasten

Je bent jong, neem de tijd
om hem beter te leren kennen
De verplichtingen komen later wel

We zijn bezorgd, maar we doen ons best
om dat niet te laten merken
Je hebt het al moeilijk genoeg

En we zullen je met alles helpen
Je kunt altijd bij ons terecht
dat weet je toch wel?

Ga nu maar, papa gedag zeggen
Hij zit er op te wachten
voordat je gaat

Net als een tiener niet weten
wat ik wil, in de war
van van alles, zoekend
wat ik nodig heb
en ontdekkend wat niet

Ik droom van vrijheid
de geheime regels
van seks wil ik nog steeds
leren kennen, het samenspel
van ogen, huid en handen

hoe over de drempel te stappen
en mezelf met een ander
bloot te stellen
aan het mysterie
van volwassenheid

De ridder en redder die jij niet bent
niet zou kunnen zijn en toch bent, nu
water en vuur mijn voeten ontaarden

heb ik liever lief dan ik had
kunnen denken toen ik nog niet moe was
van het vergaderen van mijn twijfels

over de feiten, moe van dat
volwassen zijn en lijden
aan de wereld en mijzelf

aan onzeker toch
gepaste stappen zetten
zonder verlossing te zoeken

's Nachts kijk ik in eigen zweet
roeiend onder de fladderiepen
uit naar de hemel

of zich daar vuur samenbalt
een helder licht mijn lichaam omstraalt
en heelt om jouw metgezel te zijn

De nasmaak van zoet

is bitter, ik weet het
wel, maar

ik heb geen energie
en ik wil altijd

van alles, maar dan
loop ik hier op de markt

in Marrakech blond rond
praat met een moedertje

en dan wil ik als een moedertje
leven voor mijn lieve lichaam

in harmonie met uien
wortelen, wind en zon

mijn mond edelachtbaar
voor mijn buik, alles

wat goed is, dat alleen, ach
kook met mij, eet met mij

geef mij wat ik nodig heb
geef mij Kracht

Je weet gelukkig wel
wat ik zeggen wil
wat ik voel met jou

en dat jij, wij, samen
gewoon, niets bijzonders
gewoon is al speciaal

met jou, vanzelf, elkaar
met een blik begrijpen
met een woordje van ons alleen

dat het zo is en blijft, wij
zo zijn, veranderen en toch
zo zijn, zoals het fijn is

dat weet je allemaal, maar
vanavond voel ik het zo sterk
vanavond zeg ik het hardop

Hij begint
voorzichtig
met kleine passen

warmt heen en terug
mij op, verlengt zijn been
gaat van menuet naar pavane

schrijdt ouderwets dieper
voegt snelle stootjes toe
laat zich dan gaan

van allemande naar courante
en voert mij de zesde hemel in
zweeft daar langzaam sarabande

met mij rond, in verwachting
genietend
van elkaar en verlangend

naar het uitgesteld presto
de gevoelige snaren raken
eindigend op de hoogste noot

Het spookt in mijn hoofd, jij
gooit er alles door elkaar
en dat is mijn eigen schuld

ik liet jou binnen
in mijn gedachten en in mijn hart
je bokst met mijn gevoelens

je slaat een warboel aan ideeën
in mij en er is geen deur
die ik dicht kan doen

ik zit met een probleem

ik ben verliefd op jou

jouw aandacht boeit me
jouw kussen bedwelmen me
jouw lichaam is een belofte

waar ik naar smacht
ik wil jouw kracht in mij
ontvangen, ik wil, ik wil

me open en bloot geven
zonder kwetsbaar te zijn
tenzij we kwetsbaar zijn

met zijn tweeën

Ik lig graag wakker
denkend aan romantisch
met hem, lang en gelukkig
ja, ik wil

de prinses zijn, ik ken mijn rol
maar mijn prins maakt nog fouten
en verwijt me Grote Verwachtingen
die hij bespot

liefst met anderen erbij
want lachen is gezond
en gewoon is toch goed
genoeg

we zeggen: je bent mijn liefste
een beetje gestoord
maar mooi
zoals je bent

Ik dwaal in mijn slaap
over een weg ... van gevoelens
Ik wist niet dat ik verliefd was
Was dit een illusie
Ken ik mezelf?

Ben jij klaar voor mij?
Laat me mijn liefde onthullen
elk masker dat ik draag
We schamen ons niet
al zijn we twee aparte werelden

Je kunt me bespotten
ik zoek geen goedkeuring
Waarom hou ik van je als ik je niet ken?
Laat me jouw ziel kussen
in de fanfare van het leven

Helder schijnt voor jou en mij het licht
uit de diepten van mijn ziel
terwijl ik kijk naar de sterren van een sterloze nacht
de schaduwen, de schoonheid van de maan
De Eindeloze Liefde ... De Eindeloze Liefde ...

De kus van jouw dromen vanavond
door mijn ziel flitsende
kosmische tinten van liefde
Waar ben je, mijn lief?
Jij en ik, Twee Werelden ... Twee Metgezellen voor het Leven

Wat zoal aan komt waaien
als verlangen, blijft maar kort
plakken op mijn ervaring
hoe betrekkelijk het is

Ik kan leven, ik ben vrij
van tekorten, ik lijd niet

aan pijn, hartstocht of problemen
niet aan de chaos van liefde
of ambitie, ik wacht niet af
wat ik toegeworpen krijg

Daar ben ik te goed voor
zeggen me ook mijn vrienden

Ik volg mijn interesses
en dat is niet de weg
van het moederschap
en hoge verwachtingen

maar die van de schoonheid
van noem maar op

waar ik stil in opga
Eén gedachte
zonder te denken
aan iets anders

Ik kan wel rijmend gaan springen
en zwaaien op mijn eiland
met lokroepen houd van mij

dan doe ik dat ook
maar het gebeurt al
want jij komt naar me toe

en je zult me heerlijker kussen
dan ik heb gefantaseerd, ja
zo lief

als jouw woorden, jouw lichaam
zal me laten voelen wie ik ben
jouw Honinglief

jouw nectarkelk wil ik zijn
ik geef je alles, kom
mijn suikerbekkie, zuig me leeg

En laat niemand zeggen Meisje Toch
wat heb je mooie dromen, je weet
toch wel dat bloemen verwelken
en winters duren lang

Ons dorp is te klein
Ik heb alleen oma
om naar toe te gaan
en mee te praten

Ik masseer haar schouders
en zij strijkt haar vingers
door mijn haar, ik krom
mijn rug voor meer, dieper

Ik span mijn lichaam
tot haar hand mij openbreekt
als vrouw, wie
breekt mij open tot vrouw?

De jongens die mij niet zien staan
en de jongens met starende ogen
die mij denken uit te kleden
hebben me niets te bieden

Ik zoek er een tussenin
die weet wat hij wil, en
alleen nog maar door mij
ontmaagd hoeft te worden

Ik ken jou nog niet thuis
Ouderwets, een volle kast
met boeken die ook ik ooit las
Er moet een verwantschap zijn

die ik niet opgemerkt heb
in jouw lichaam, jouw adem
en oogopslag, maar zou ik
jou willen omarmen, dicht

tegen me aan drukken
en kussen, niet tongen
maar gewoon jou
tegen me aan drukken

mijn handen laten
strelen over jouw rug
en in één beweging
jouw hemd lostrekken

huid op huid doorgaan
en vanzelf de weg vinden
hoe het ook verdergaat?
Zou jij hetzelfde doen?

Liefde Apart Tezamen, ieder eigen
muziek, eigen gewoonten, de mijne
wil ik best veranderen

voor iets fijners, maar niet zomaar
voor jou, niet zomaar
voor anker gaan

in het kabbelende water
van een haven, geen golven meer
breken met het schip aan mijn voeten

mijn borsten onaanraakbaar
begeerd, niet meer de boeg zijn
die de handen van de stuurman stuurt

Jij haalt je neus op aan de muskuslucht
van de bronstige spuiters
in mijn brandende bekoring

Je bespot hen met lede ogen
je legt lieve glimlachen neer
en trossen huiselijkheid

Je slaat de kades vol meerkoppen
je bent zo handig, onhandig
verliefd zoals landmatrozen

Ik lig hier, niet aan de beademing
Er staat een beetje wind
ik krijg te weinig lucht

om te praten, geen energie
Mijn lichaam is in de weer
om het virus uit te schakelen

Ik heb nergens fut voor
niet eens zin in nootjes
of bonbons, slapen wil ik wel

En uitgerust wakker worden
In bed naast jou. Ik draaf door
Ik ga pas slapen wanneer jij weg bent

Er zijn maar weinig kleuren, hoge sluiers
geen onweer in de lucht, geen vogels
Van bovenaf zie ik ons liggen

Onze adem gaat precies gelijk
Vijf meter van elkaar, we zijn
niet echt in overtreding

Jouw vogeltje heb ik nog niet gevangen

Ik wacht in de branding
op het hemelse genot
waarvoor ik besta

Verlangen schuimt
tussen mijn benen
waar mijn hart klopt

om aangeraakt te worden
door vreemde handen
die me uit laten stromen

in de wereld, een oceaan
van zon en maan, eb en vloed
wit van zoetzilte vlokken

die de kusten bevruchten
met mijn onsterfelijke ziel
mijn wezen

Hoe ruik jij, hoe zacht veert
jouw huid, kust jouw mond
mijn hart op jouw tong?

Is er nog vaste grond
waarop ik veilig ben, anders
dan onder jouw voeten?

Zal ik je schrijven
over jouw ogen, dat
ze mij neersloegen

en ik niet wil
maar niet anders kan
dan op jou wachten

jouw blik op mij
een woord tot mij
de topjes van jouw vingers

waarvan ik droom
en niet kan slapen
van angst en verlangen

zelfs verliefd
op dit gestamel
van mijn geluk

Jij bent te mooi
om aangeraakt te worden
door wie dan ook, door mij

alleen, hoop ik
als ik mag, als ik durf
te doen wat ooit iemand mag

Ik passeer jouw huis
Er is alleen een raam
tussen mij en jouw bed

waarin ik mij droom
wanneer ik niet kan slapen
en mijn adem inhoud

en de tijd stil staat
bedwelmd door jouw lippen
voel ik jouw hand

op mijn borst, nee
ik zal niet vluchten
wanneer jij de deur opendoet

Ik denk meer
met gevoelens
dan met gedachten aan jou

Jouw stille nabijheid
zonder contact
mijn verlangen

bij jou te zijn vouwt zich
uit in mijn ziel en zweeft
van geluk om mij heen

Alles wil ik met jou beleven
maar zwemmen met dolfijnen
en het noorderlicht in het zuiden

vind ik niet zo bijzonder
als samen slapen, eten, kijken
en uitspreken wat ons raakt

Tot ik verliefd word
op precies die ene
vertrouw ik me geregeld
toe aan een vriend
zo mooi als Apollo

en Ogma is hij
Lakshmi en Isis ben ik
en een en al vervulling
van onszelf zijn wij dan

Hoe vaak, hoe weinig
gunnen mensen zich dat
gevoel van heelheid
in de buik van Moeder Aarde?

De buurman taxeert me
terloops als bedgenoot
anderen zitten vast
in fatsoensregels en prioriteiten
van vaders en voorvaders

Ik krijg een hand, eindelijk
ben ik van de wachtlijst af
en mijn eigen wachtkamer uit -
bij iemand die net als mama
naar mij luistert

om me houvast te gaan geven
wat mij helpt, wat er kan
werken bij mij, iemand die
van tijd tot tijd Actie! en Stop!
mag roepen, zodat ik uit de baan
van de vicieuze cirkel raak

die ik beter ken dan mij
lief is, en ook
al moet ik mijn lichaam
met zijn ongemakken
in beweging brengen
met te weinig energie

toch wil ik erop vertrouwen
dat ik het kan, zelf kan
en zal moeten doen, en
dat ik een plaats zal vinden
waar ik niet aan de kant sta

Papa deed het ongemerkt
Ik was zijn prinses
hij vervulde al mijn wensen
en ik had niets door

We gingen in Frankrijk wonen
Ik had niet veel te doen
naast mijn lessen, tijd genoeg
voor Eddy, een leuke jongen

Ik had de leeftijd
en ineens ging het snel
de verloving, het geheim
van de ringen, kleermaker, kapper

en dan eindelijk de bruiloft
Achteraf stelde ik vragen
Mama leerde me dat er meer is
dan de dingen die ons overkomen

meer dan wat er misgaat
tussen mensen, we wandelden
weg van de mannen
en telden onze zegeningen