Symfonie op de grens
van mijn leven, gebroken

na de uren
op de harde kerkbank

in de geur van het braaksel
van een weggedragen vrouw:

vagevuur en de waanzin
van de duivel voor haar ogen -

wild stampend als een beer
danst hij om haar heen

Raak ons aan, vernietig hem
vernietig al haar herinneringen

aan hem, en vaag mij uit
de eindeloze hel van haar liefde

voor een ander