Tussen zachte lakens, fijn en net,
fris met zeep gewassen, zonder smet,
suddert Iris, jong, oprecht, bedeesd,
onberispelijk en vroom van geest,
zomaar heel de ochtend in haar bed.

Over smaak valt niet te twisten, maar
mij verbaast dat luieren van haar,
dat vrijwillige isolement
tussen zachte lakens.

Maar wie van de liefde ligt te dromen,
zal beslist bedrogen uit gaan komen;
dan begint al gauw het zuchten
en heeft de deugd heel wat te duchten,
wanneer een meisje alleen haar hart verkent
tussen zachte lakens.