Het werd oorlog
door een ruzie die klein begint 4
en van geen ophouden weet
En door eerzucht, koppigheid, wrok
de vernielzucht van mannen

Ver van het strijdgewoel
vergaderen de grote landen
op de ronde top van de Olympus
ze drinken nectar en kijken weg
in de verte hoe het verder moet

De rijke steden doen zielig
ze beklagen de mensen
de een naast de ander liggend
in het stof, maar de zon schijnt
en zegt: laat ze het zelf uitvechten

De een is voor de een
de ander voor de ander
ieder zit op zijn plaats
boos te broeden op plannen
wachtend op het donker

zinnend op verborgen acties
zeggend de wijste te zijn
die verder vooruit kijkt en
adviezen geeft in het veld
om het einde te bespoedigen