Op de verminkte zijtak
hoef ik me niet te laten
bedwelmen door de hars

om overal in de boom
de mensenschemering
te zien, hun kabels

door de wortels heen
gehakt, hun kunststoffen
uitgezaaid in de aarde en de zee

en om het huilen te horen
dat in mijn adem stokt
het verdriet om het negeren

van de gevolgen van wat we denken
nodig te hebben, ach, hoe sober kan ik
leven om niet medeplichtig te zijn?