Zywa Een lichaam

Voorzichtigheidshalve
zijn mijn handen boven mij
gebonden

Ik ben mijzelf niet, een lichaam
met borsten en toegang
voor verkeerde ogen

te kijk gezet, geslagen
om mij te dwingen
te lachen

en niet te haten, want gevraagd
of ik haten wil moest ik wel antwoorden
Nee, haten wil ik niet

liefhebben is wat ik wil
Ik snikte en zij scholden
mij uit: doe dat dan!


Zywa A body

By way of precaution
my hands are tied
above me

I'm not myself, a body
with breasts and access
for nasty eyes

to be watched, beaten
to force me
to laugh

and not to hate, because asked
if I want to hate I had to reply
No, I don't want to hate

loving is what I want
I sobbed and they scolded
me: then do it!


Zywa Ein Körper

Zur Vorsicht
sind meine Hände über mir
gebunden

Ich bin nicht ich selbst, ein Körper
mit Brüsten und Zugang
für falschen Augen

zur Schau gestellt, geschlagen
um mich zu zwingen
zu lachen

und nicht zu hassen, denn gefragt
ob ich hassen will, musste ich antworten
Nein, hassen will ich nicht

lieben ist was ich will
Ich schluchzte und sie schrien
mich an: tu es!

Gedicht 358
Amsterdam, 2014-11-16
Bundel: Vriand
Trefwoord: Verkrachting (groep / oorlog) 
Zywa
HomeTerug naar: Titels
Aandacht is als zonneschijnVermeld © Zywa bij gebruik van teksten,
tekeningen, ontwerpen, schilderijen en foto's
Woord zoeken:  CTRL-F