Zywa
De passagier
De kapitein zal wel op de hoogte zijn
want hij zegt niets over de situatie
en dat kan van alles betekenen
Er zijn berichten van vrede
en opgeheven blokkades
Ik moet keuzes maken
terwijl ik hier een goed leven heb
met mijn gezin dat vanzelf ontstond
in het huis dat mij is toegewezen
Dus ga ik nu maar naar bed
en voor het slapen maak ik een reis
voorbij het bekende
Alleen overgebleven, trek ik verder
begeleid door echo's van vertrouwd lachende stemmen
die de waarheid voor mij verzwijgen
de stem van de gids die liever thuis blijft
van de soldaat in zijn versleten uniform
de ene van de drie van het garnizoen
die dienst zou kunnen hebben
die de bekers vult en drinkt op mij
op de gezondheid van alle mensen
rond de toren van Belém en iedereen
aan de lange tafel met de lege stoelen
uit de tijd dat ze hier met velen waren
Te voet verder, over een berg-
paadje, door een dicht woud
en mijn eten raakt op
Zywa
The passenger
The captain will have been informed
because he says nothing about the situation
and that can mean anything
There are reports of peace
and cleared blockades
I must make choices
while I have a good life here
with my family that arose by itself
in the house that was assigned to me
So I just go to bed now
and before I sleep I travel
beyond the known
Left alone, I move on
accompanied by echoes of familiar laughing voices
that conceal the truth from me
the voice of the guide who prefers to stay at home
of the soldier in his worn-out uniform
one of the three of the garrison
who could be on duty
who fills the cups and drinks on me
on the health of all people
around the tower of Belém and everyone
at the long table with the empty seats
from the time they were here with many
Along on foot, over a mountain
path, through a dense forest
I'm running out of food
Zywa
Der Passagier
Der Kapitän wird Bescheid wissen
weil er nichts über die Situation sagt
und das kann alles bedeuten
Es gibt Nachrichten von Frieden
und aufgehoben Blockaden
Ich muss Entscheidungen treffen
während ich hier ein gutes Leben habe
mit meiner Familie, die von selbst zustande kam
in dem mir zugewiesenen Haus
Also gehe ich jetzt ins Bett
und vor dem Schlafengehen mache ich eine Reise
jenseits des Bekannten
Alleine übrig geblieben, ziehe ich weiter
begleitet von Echos vertrauter lachender Stimmen
die mir die Wahrheit vorenthalten
die Stimme des Führers, der lieber zu Hause bleibt
des Soldaten in seiner abgenutzten Uniform
einer der drei der Garnison
der Dienst haben könnte
der die Becher füllt und auf mich trinkt
auf die Gesundheit aller Menschen
rund um den Turm von Belém und alle
am langen Tisch mit den leeren Stühlen
aus der Zeit, als sie mit vielen hier waren
Zu Fuß weiter, über einen Berg-
weg, durch einen dichten Wald
und mein Essen geht zur Neige