Je verbleekt, kruipt langzaam
weg uit de anekdotes
en de foto's die overblijven

voor vreemden, later
ook nog ontdaan
van onze herinneringen

alles verteerd
tot iets anders
jij en wij opgelost

in nieuwe levens
met hun eigen verhalen
waarin wij zachtjes fluisteren

eeuwig zullen we fluisteren
in het voorouderlijke koor
van de menselijke soort

We fade, we slowly sneak
away, out of the anecdotes
and the photos that remain

for strangers, later
also stripped
of our memories

everything digested
into something else
you and we dissolved

in new lives
with their own stories
in which we whisper softly

we will whisper forever
in the ancestral choir
of the human species