Dunkle Wolken im Abendrot
über einem unsichtbaren Tod
Ich kreise zwischen den Wohnblöcken
um ein neues Schwarzes Loch
konzentrierter Materie
Ein flügellahmes Flugzeug
bohrte Freunde von Freunden in den Grund
Nach dem Schlag ist es still
Ich möchte hören, was ich nicht wissen will
und dann einander lieben in der Dämmerung
sogar mit einem unbekannten Mann
Streichel mich streichel mich mach mich gut
lass mich diese Geschichte für eine Nacht
vergessen sein
Zywa
Laat me vergeten
Donkere wolken in het avondrood
boven een onzichtbare dood
Ik loop tussen de flats van de stad
rondjes om een nieuw zwart gat
van geconcentreerde materie
Een vleugellam vliegtuig
sloeg vrienden van vrienden de bodem in
Na de klap is het stil
Ik wil horen wat ik niet weten wil
en daarna vrijen in de schemering
al is het met een vreemdeling
Streel me streel me maak me fijn
laat me dit verhaal een nacht
vergeten zijn
Zywa
Let me forget
Dark clouds in the sunset glow
there's an invisible death below
Amidst apartment blocks, I stroll
around and around a new black hole
of concentrated matter
A broken-winged cargo plane smashed
friends of friends of friends of mine
It is quiet after the blow
I want to hear what I don't want to know
and then kiss away the danger
be it with a stranger
Caress me, caress me, make me glory
for a night, let me forget this story
Gedicht 2752 Amsterdam, 2020-03-08 Ein Boeing 747-258F / SCD-Transportflugzeug von El Al, Flug 1862, stürzt am 4. Oktober 1992 in Amsterdam ab Band: Monde Stichwörter: Kummer: Erleiden, Amsterdam, Bijlmerkatastrophe