Als er weinte, hörte ich zu
Ich sah ihn an, ohne etwas

zu sagen, ich weiß nicht, wie
spät es war, ob viel los war

auf der Straße, in was für einem Raum
wir saßen, ich schaute und hörte

nicht an ihm vorbei
Seine Worte klangen

tief und langsam
wie ein Bass

in meiner Stille
und später

sangen meine Fragen
wie ein Cello

mit seiner Geschichte, begleiteten
meine Gefühle seine Trauer

So gingen wir zusammen durch den Schmerz
Sonst nichts

Toen hij huilde luisterde ik
Ik keek hem aan zonder iets

te zeggen, ik weet niet hoe
laat het was, of het druk was

op straat, in wat voor kamer
we zaten, ik keek en luisterde

niet langs hem heen
Zijn woorden klonken

laag en langzaam
als een bas

in mijn stilte
en later

zongen mijn vragen
als een cello mee

met zijn verhaal, vergezelden
mijn gevoelens zijn verdriet

Zo liepen wij samen door de pijn
Verder niets

When he cried, I listened
I looked at him without

saying anything, I don't know what
time it was, whether it was busy

in the street, in what kind of room
we were, I didn't look or listen

past him, his words were
low and slow, like a bass

in my silence
and later

my questions sang
as a cello, along

with his story and my feelings
accompanied his grief

That's how we walked through the pain together
Nothing else