Wofür es keine Worte gibt
ist hier in der Dämmerung
anwesend, das Geheimnis

noch nicht zu wissen
wie es weitergehen wird
aber schon zu spüren, wie

das Netz in mir zusammenkommt –
unsichtbare Verbindungen
zu den Herzschlägen des Lebens

In wortloser Sprache erobert
das Atmen der Pfeifen
sanft wellig den Raum

vor der Stille und dann ist nichts
von selbst zu Musik geworden –
neue Gewebe von Feinfäden

zwischen Kernen des Gefühls
von Seelen einmal und irgendwo
in zusammenfließender Zeit

Waar geen woorden voor zijn
is hier in de schemering
aanwezig, het geheim

nog niet te weten
hoe het verder gaat
maar wel het net in mij

te voelen samenkomen –
onzichtbare verbindingen
met de hartslagen van het leven

In woordloze taal verovert
het ademen van de pijpen
zacht golvend de ruimte

op de stilte en dan is niets
vanzelf muziek geworden –
nieuwe weefsels fijndraden

tussen kernen gevoel
van zielen ooit en ergens
in samenvloeiende tijd

Which is beyond
words, is present here
in the twilight, the secret

not to know yet
how it will continue
but to feel the net

coming together in me –
invisible connections
to the heartbeats of life

In wordless language
the breathing of the pipes
conquers space from the silence

in gently waves and then by itself
nothingness has become music –
new webs of finethreads

between sense cores
of souls once and somewhere
in confluent time