Starrend auf das Licht
wird es Nacht
in meinen Augen

Starrend in die Nacht
ist das Nichts
zu groß

genauso wie das Licht
zu groß, zu gefährlich ist
für meinen Körper

Ich muss dazwischen
bleiben, Leben ist zerstreutes
Licht, erweicht

durch die Kraft von Schwere
die Masse, in der Raum ist
für eine unverständliche Menge an Energie

die Dunkelheit des Todes
das Stillleben, in dem Leben
jeden Tag ein Wunder ist

Starend naar het licht
wordt het nacht
in mijn ogen

Starend in de nacht
is het niets
te groot

zoals ook het licht
voor mijn lichaam
te groot, te gevaarlijk is

Ik moet ertussenin zien
te blijven, leven is verstrooid
licht, verzacht

door de kracht van zwaarte
de massa waarin plaats is
voor onbegrijpelijk veel energie

het donker van de dood
het stilleven waarin leven
elke dag een wonder is

Staring at the light
it becomes night
in my eyes

Staring into the night
the nothing
is too big

just as the light is
too big, too dangerous
for my body

I have to stay in between
life is scattered
light, softened

by the force of weight
the mass in which there is room
for an incomprehensible amount of energy

the darkness of death
the still life in which life is
a miracle every day