Zywa Die Anker heben

Selbstlos in dem Mehrbettzimmer
zum Glück unfähig zum Unglück
sagen der Arzt und der Monitor

Vielleicht im Nebel, hell
oder dunkel, frei oder verloren
im Himmel schwebend. Abgrund

Stille verbirgt den Engel
am Tor zum Busen
der Gerechten, oder ist es meine Hand

um deine Hand, die dich festhält
im Niemandsland, und spuken wir noch
durch das unbewegliche Schleierlabyrinth

das die Menschen endlos einschließt
in das weißeste weiße Licht?
Soll ich dich loslassen, sollen wir

unsere Anker heben
von den Busen des anderen
den Busen der Liebe?


Zywa Ankers lichten

Zelfloos op zaal, gelukkig
niet tot ongelukkig in staat
zeggen dokter en monitor

Misschien in nevelen, licht
of donker, vrij of verloren
zwevend in hemel. Afgrond

Stilte verhult de engel
aan de poort naar de Boezem
der rechtvaardigen, of is het mijn hand

om jouw hand, die jou vasthoudt
in niemandsland, en spoken wij nog
door het onbeweeglijke sluierlabyrint

dat mensen eindeloos insluit
in het witste witte licht?
Zal ik je loslaten, zullen we

onze ankers lichten
uit elkaars boezems
van liefde?


Zywa Weigh anchors

Selfless in the shared room, fortunately
unable to be unhappy
say the doctor and the monitor

Maybe in mists, light
or dark, free or lost
hanging in heaven. Abyss

Silence conceals the angel
at the gate to the Bosom
of the righteous, or is it my hand

around your hand, holding you
in no man's land, and do we still haunt
through the motionless veil labyrinth

that encloses people endlessly
in the whitest white light?
Shall I let you go, shall we

lift our anchors
from each other's bosoms
of love?

Gedicht 3456
Amsterdam, 2021-02-07
Band: Monde
Stichwort: Ekstase 
Zywa
HomeZurück zur: Langen Liste
Aufmerksamkeit ist wie SonnenscheinErwähne © Zywa bei der Verwendung von Texten,
Designs, Zeichnungen, Gemälden und Fotos
Wortsuche:  CTRL-F