Reifen surren, Rücken sind gebeugt
Wörterwolken wehen mit:
Radfahrer am Meer entlang

Sie treten und reden
aber riechen nicht
was ich rieche
sehen sich nicht um
wie ich mich umsehe

Sie schwitzen Parfümgerüche
wiederholen ihre Kleinigkeiten in Monologen
Sie fühlen sich wichtig

Banden zoeven, ruggen zijn gebogen
wolken woorden waaien mee:
er rijden fietsers langs de zee

Ze trappen en praten
maar ruiken niet
wat ik ruik
kijken niet zoals ik kijk

Ze zweten parfumluchtjes
herhalen in monologen hun wissewasjes
en voelen zich belangrijk

Tires hum, backs are bent
clouds of words drift along:
cyclists skirting along the sea

They pedal and talk
but don't smell
what I smell
don't look like I look

They sweat out fragrances
repeat their fiddle-faddle in monologues

They feel important