Zywa
Unterströmung
Unter unserer blaugrünen Zufriedenheit
durch den schönen Tag glatt gespannt
treibt uns ein Strom in den Berg
In breiten Tunnelstraßen gleiten wir
durch das Schwarzlicht vorbei
an Stalakmamas und Stalagpapas und
an Echos von Umzügen, eine Sirene
singt barfuß um Regen, klar
fallen die Tropfen aus ihrem Mund
Vor uns feiern Musiker die genutzte Zeit
Für sie ist jeder Tag ein Fest
in den Höhlen der Schatten
wo es keine Jahreszeiten gibt, keine Toiletten
wo niemand nackt ist, niemand gestreichelt
und niemand Zugang hat
zu den verborgenen Kammern
des geronnenen Schmerzes, den Höhlen
von Himmeln voller Sternen im Bauch
des Berges ohne Babys, bewacht von Brigaden
von Fledermäusen, unsere Herzen pochen
wie Vulkane durch die Gänge
denn etwas vibriert sich
vielleicht wohl frei zur Sonne -
aber es läuft glimplich ab
| |
|
Zywa
Onderstroom
Onder onze blauwgroene tevredenheid
glad gespannen door de mooie dag
drijft een stroom ons de berg in
In wijde tunnelstraten glijden we
door het zwarte licht langs
stalacmama's en stalagpapa's en
echo's van optochten, een Sirene
zingt blootsvoets om regen, helder
vallen de druppels uit haar mond
Verderop vieren muzikanten de geplukte tijd
Voor hen is het alle dagen feest
in de grotten van de schimmen
waar geen seizoenen zijn, geen wc's
waar niemand naakt is, niemand gestreeld
en niemand toegang heeft
tot de verborgen kamers
van gestolde pijn, de holtes van hemels
vol sterren in de buik van de berg
zonder baby's, bewaakt door brigades
vleermuizen, onze harten bonzen
als vulkanen door de gangen
want er trilt zich iets
misschien wel vrij naar de zon -
maar het loopt met een sisser af
| |
|
Zywa
Substream
Under our blue-green satisfaction
tightened smoothly by the beautiful day
a stream drives us into the mountain
In wide tunnel streets we glide
through the black light past
stalacmummies and stalagdaddies and
echoes of processions, a Siren
is barefooted singing for rain, clearly
the drops fall from her mouth
Ahead, musicians celebrate the seized time
For them each day is a treat
in the caves of the shadows
where there are no seasons, no toilets
where no one is naked, no one caressed
and no one has access
to the hidden chambers
of clotted pain, the cavities of heavens
full of stars in the belly of the mountain
without babies, guarded by brigades
of bats, our hearts are pounding
like volcanoes through the galleries
because something is trembling itself
maybe even free to the sun -
but it blows over
|