Im Glück und Unglück
bitte, bitte ich
um Kenntnisse des Universums
der Klischees und über mich
um das irdische Paradies

zu verstehen
Mal um Mal wähle ich wieder
werde ich älter und weiser
Ich zahle gefügig den Preis
außer wenn es ausreicht, zu bitten

Die Jahre langweiliger, langweiliger
Schulstunden des Starrens, Starrens
auf kahle Wände und die Decke
haben sich umgewandelt in Selbstoffenbarung
indem ich bitte, bitte
und lerne, lerne

was wann zu tun, vielleicht
soll ich warten und bleiben
oder abbiegen und weggehen
nicht nur auf den Zufall angewiesen sein
aber selbst entscheiden

Ich rede, rede
mit einem Mädchen wie mich
tiefgründig und oberflächlich
über uns selbst sind wir einverstanden
mit den Sprüchen an der Wand

Wir fragen, fragen
nach den Wos und Wers
den Manieren, den Regeln, den Tuns
und Lassens, allen möglichen
Problemen in unseren Köpfen

Inzwischen spiele ich
jeden Tag Klavier
Das Universum wartete und wartete
auf meine Bitte, Bitte
also fragte ich, und jetzt gehe, gehe ich

um in meinen freien Stunden zu spielen, spielen
auf den Klavieren, noch auf Lager
in einem Depot
Ich spiele, spiele
in einem Paradies

In voor- en tegenspoed
vraag ik en vraag ik
om de kennis van het al
de clichés en mezelf
om het aardse paradijs

te begrijpen
Keer op keer kies ik opnieuw
word ik ouder en wijzer
bereid om de prijs te betalen
tenzij erom vragen volstaat

De jaren van saaie, saaie
schooluren van staren en staren
naar kale muren en het plafond
zijn erin veranderd dat ik mezelf laat zien
door te vragen en te vragen
en te leren en te leren

wat wanneer te doen, misschien
kan ik beter afwachten en blijven
of een afslag nemen en weggaan
niet alleen afhankelijk zijn
van het toeval, maar zelf besluiten

Ik praat en praat
met een meisje zoals ik
We praten diep en oppervlakkig
en zijn het over onszelf eens
met de gezegden op de muur

We vragen en vragen
naar de wie's en de waar's
wat beleefd is, wat de regels zijn
wat je wel en niet moet doen, en hoe
het zit met de problemen in ons hoofd

In de tussentijd speel ik
elke dag piano
Het heelal wachtte en wachtte
op mijn vraag, mijn vraag
dus stelde ik die, en nu loop ik en loop ik

om mijn vrije uren te besteden
aan spelen en spelen op de piano's
in het magazijn van een distributiecentrum
Ik speel en speel
in een paradijs

For better, for worse
I am asking, asking
for knowledge of the universe
the commonplaces and
myself, to understand

the earthly paradise
Time after time I am choosing twice
becoming less young and more wise
willingly paying the price
unless it was for the asking

The years of boring, boring
school-hours of gazing, gazing
at bare walls and the ceiling
have turned into revealing
myself by asking, asking
and learning, learning

what to do when, may-
be I better wait and stay
or take a turn and go away
not depend on chance alone
but make decisions of my own

I am talking, talking
with a girl like me
talking tall and small
about ourselves we agree
with the sayings on the wall

We are asking, asking
about the wheres and whos
the manners, the rules, the dos
and don'ts, all the kinds
of problems on our minds

In the meantime I play
the piano every day
The universe was waiting, waiting
for my asking, asking
so I did, and now I'm walking, walking

to spend the odd hours playing, playing
the pianos, still in stock
inside a warehouse-block
I am playing, playing
in a paradise