In Flecken klebt die Erde
an meinen fremden Händen
Ich sehe es und ruhe mich aus

Ich habe keine Zeit für Tränen
aber sie fallen trotzdem
und mein Herz fällt mit

Mein Bruder liegt hinter mir
im Laken, aber wie
kann eine Leiche mein Bruder sein?

Ich muss stark sein und glauben
dass er die süßen Trauben isst
die seine Mörder beanspruchen

Sand in meinen Haaren, meine Wange
ruht auf dir, du bist noch da
Ich höre deine Stimme leise

Du tröstet Mama und wiederholst
die Tatsachen, ach Dschalal, du strahlst
für immer in mir

In vegen plakt de aarde
aan mijn vreemde handen
Ik zie het en rust uit

Voor tranen heb ik geen tijd
maar ze vallen toch
en mijn hart valt mee

Mijn broer ligt in het laken
achter mij, maar hoe
kan een lijk mijn broer zijn?

Ik moet sterk zijn en geloven
dat hij de zoete druiven eet
die zijn moordenaars opeisen

Zand in mijn haren, mijn wang
rust op jou, je bent er nog
Ik hoor jouw stem zacht

mama troosten en de feiten
herhalen, ach Jalal, je schittert
voor altijd in mij

Smudges of earth
on my strange hands
I see it and rest

I don't have time for tears
but they fall anyway
and my heart falls with them

My brother lies in the sheet
behind me, but how
can a corpse be my brother?

I must be strong and believe
that he is eating the sweet grapes
that his murderers claim

Sand in my hair, my cheek
rests on you, you're still there
I hear your voice softly

comforting mama and repeating
the facts, oh Jalal, you shine
in me, forever