Bis zur Hüfte sitzen wir auf dem Gipfel
des Berges mitten im Meer

in dem unsere Häuser blubbernd
und das Vieh blökend und meckernd
verschwunden sind, die Vögel müde
landeten und durchnässt versanken

Meine Tochter hält ihr Baby
vor sich, seine Füße sind nass
Sie taucht es unter
Es wird nicht mehr lange dauern
bis wir ertrinken, wir wollen nicht

noch eine Weile verzweifelt
umherschwimmen

Noah hat sich verschanzt
in seinem Boot, er kann es nicht
ertragen, zuzusehen, und er kann
und will uns nicht retten, nur
die Erinnerung an unser Schicksal
ist an Bord und treibt mit ihm

Tot ons middel zitten we op de top
van de berg midden in de zee

waarin onze huizen borrelend
en het vee blatend en mekkerend
verdwenen, de vogels moe
in neerstreken en doornat
gezonken zijn

Mijn dochter houdt haar baby
voor zich uit, de voetjes zijn nat
Ze dompelt hem onder
Het zal niet meer lang duren
dat we verdrinken, we willen niet

wanhopig nog een tijdje
rondzwemmen

Noach heeft zich verschanst
in zijn boot, hij kan het niet
aanzien en hij kan en wil
ons niet redden, alleen
de herinnering aan ons
lot is aan boord en drijft
met hem mee

Up to our waist, we sit on the top
of the mountain in the middle of the sea

in which our houses bubbling
and the livestock bleating
have disappeared, the birds
have landed tired and
have sunk soaked

My daughter holds her baby
out in front of her, his feet wet
She submerges him
It won't be long before we'll drown
We don't want to

swim around in despair
for a while longer

Noah has holed up himself
in his boat, he can't bear
to watch and he cannot
and will not save us, only
the memory of our fate
is on board, drifting with him