In the tearoom, we pretend
to be good friends – in turn
we bounceball our days

If only I could make contact
but with words, it doesn't work
Our hands are close together

We gaze outside
it can't be explained
although we understand it

And that already comes too close

In het theehuis doen wij alsof
we goede vrienden zijn – om de beurt
kaatseballen we onze dagen

Kon ik je maar raken
maar met woorden lukt dat niet
Onze handen liggen dicht bij elkaar

We staren naar buiten
het valt niet uit te leggen
al begrijpen we het wel

En dat komt al te dichtbij

Im Teehaus geben wir vor
gute Freunde zu sein – abwechselnd
prallen wir unsere Tage zurück

Wenn ich dich nur treffen könnte
aber mit Worten geht das nicht
Unsere Hände sind nah beieinander

Wir starren hinaus
können es nicht erklären
aber verstehen es doch

Und das kommt schon zu nahe