Sometimes left
calling in vain
after a scary dream

crying silently

not knowing
whether I call loud enough
my voice not smothered

in crying silently

It's an imprint
of longing
for protection

in a safe lap

an imprint in
my soul, my fado
without melancholy

Soms verlaten
vergeefs roepend
na een enge droom

stil liggen huilen

onwetend
of ik hard genoeg roep
mijn stem niet gesmoord

in stil liggen huilen

Het is een stempel
van verlangen
naar geborgenheid

in een veilige schoot

een stempel in
mijn ziel, mijn fado
zonder weemoed

Manchmal verlassen
umsonst rufend
nach einem Gruseltraum

leise weinen

unwissend
ob ich hart genug rufe
meine Stimme nicht erstickt

in leise weinen

Es ist ein Stempel
des Verlangens
nach Geborgenheit

in einem sicheren Schoß

ein Stempel in
meiner Seele, mein Fado
ohne Wehmut