Zywa In past and impossible

After others I see myself
dying between these walls
whirling through the day

like a butterfly, too fragile
to be able to enjoy
what life is offering

I still have my wings
In the brighter colours
of midazolam and morphine

that distort the world
past and impossible
are melted

into heaven and fear
of pain that I do not feel
until I wake up frightened

from the emergency cries
of my broken body
that calls for redemption


Zywa In geweest en onmogelijk

Na anderen zie ik mezelf
sterven tussen deze muren
door de dag dwarrelen

als een vlinder, te teer
om te kunnen genieten
van wat het leven biedt

Mijn vleugels heb ik nog
In de fellere kleuren
van midazolam en morfine

die de wereld vertekenen
en geweest en onmogelijk
laten vervloeien

in hemel en angst
voor pijn die ik niet voel
tot ik wakker schrik

van de noodkreten
van mijn kapotte lichaam
dat om verlossing roept


Zywa In Vorbei und Unmöglich

Nach anderer sehe ich mich
sterben zwischen diesen Wänden
durch den Tag wirbeln

wie ein Schmetterling, zu zart
um genießen zu können
was das Leben anbietet

Meine Flügel habe ich noch
In den helleren Farben
von Midazolam und Morphin

die die Welt verzerren
und vorbei und unmöglich
verwischen lassen

in Himmel und Angst
vor Schmerz, den ich nicht fühle
bis ich aufschrecke

von den Notschreien
meines gebrochenen Körpers
der um Erlösung ruft

Poem 2040
Amsterdam, 2019-01-20
Palliative sedation
Collection: Moons
Keyword: Death: dying 
Zywa
HomeBack to: the Long List
Attention is like sunshineMention © Zywa when using texts,
drawings, designs, paintings and photos
Search word:  CTRL-F