Zywa
In past and impossible
After others I see myself
dying between these walls
whirling through the day
like a butterfly, too fragile
to be able to enjoy
what life is offering
I still have my wings
In the brighter colours
of midazolam and morphine
that distort the world
past and impossible
are melted
into heaven and fear
of pain that I do not feel
until I wake up frightened
from the emergency cries
of my broken body
that calls for redemption
| |
|
Zywa
In geweest en onmogelijk
Na anderen zie ik mezelf
sterven tussen deze muren
door de dag dwarrelen
als een vlinder, te teer
om te kunnen genieten
van wat het leven biedt
Mijn vleugels heb ik nog
In de fellere kleuren
van midazolam en morfine
die de wereld vertekenen
en geweest en onmogelijk
laten vervloeien
in hemel en angst
voor pijn die ik niet voel
tot ik wakker schrik
van de noodkreten
van mijn kapotte lichaam
dat om verlossing roept
| |
|
Zywa
In Vorbei und Unmöglich
Nach anderer sehe ich mich
sterben zwischen diesen Wänden
durch den Tag wirbeln
wie ein Schmetterling, zu zart
um genießen zu können
was das Leben anbietet
Meine Flügel habe ich noch
In den helleren Farben
von Midazolam und Morphin
die die Welt verzerren
und vorbei und unmöglich
verwischen lassen
in Himmel und Angst
vor Schmerz, den ich nicht fühle
bis ich aufschrecke
von den Notschreien
meines gebrochenen Körpers
der um Erlösung ruft
|