Zywa
Dreaming of my life in the city
It's quicksand, tricky
but there are no beasts
that gouge out my eyes
to tear me apart alive
nor is there any tide
no flood that drowns me
I'm just stuck
as in concrete, the sand
has hardened, yes
if there were tourists
I would wave at them
in their photos, but
there is nobody
I don't even feel anymore
how cold my legs are
I think of peat bogs
eating humans and animals
and I think of passers-by
who come to my aid
before I start to hallucinate
and dry out, waiting
| |
|
Zywa
Dromend van mijn leven in de stad
Het is drijfzand, lastig
maar er zijn geen beesten
die mijn ogen uitsteken
om me levend te verscheuren
ook is er geen getij
geen vloed die me verdrinkt
ik zit alleen maar vast
als in beton, het zand
is hard geworden, ja
als er toeristen waren
zou ik naar ze zwaaien
op hun fotos, maar
er is niemand
ik voel niet eens meer
hoe koud mijn benen zijn
ik denk aan veenmoerassen
die mens en dier verzwelgen
en ik denk aan passanten
die me te hulp komen
voordat ik ga hallucineren
en wachtend uitdroog
| |
|
Zywa
Träumend von meinem Leben in der Stadt
Es ist Treibsand, schwierig
aber es gibt keine Tiere
die mir die Augen auskratzen
um mich lebendig zu reißen
es gibt auch keine Gezeiten
keine Flut, die mich ertrinkt
ich stecke nur fest
wie in Beton, der Sand
ist hart geworden, ja
wenn es Touristen gäbe
würde ich sie zuwinken
auf ihren Fotos, aber
es gibt niemanden
ich fühle nicht einmal
wie kalt meine Beine sind
ich denke an Sumpfmoore
die Menschen und Tiere schlucken
und ich denke an Passanten
die mir zu Hilfe kommen
bevor ich anfange zu halluzinieren
und austrockne während ich warte
|