Unrest. Lotte is ill
I grab my backpack
my compass and some clothes
put on my boots, a jacket
and I'm out of doors

On my way to Lotte
Being alone with myself
As long as I'm on the road
she will live
she will not die

She's not going to die, it mustn't be
She's not going to die, she's not going to die
No, no, not now, not yet
It's not the time yet
She mustn't, she won't

My steps stomp
The earth shakes
Where I go, a bison rumbles
Where I rest, a mountain rests
When I'm there, she'll be alive

Onrust. Lotte is ziek
Ik pak mijn rugzak
mijn kompas en wat kleren
doe mijn laarzen aan, een jas
en ga de deur uit

Op weg naar Lotte
Alleen zijn met mezelf
Zolang ik onderweg ben
zal ze blijven leven
zal ze niet doodgaan

Ze gaat niet dood, het mag niet
Ze gaat niet dood, ze gaat niet dood
Nee, nee, nu nog niet
Het is nog niet de tijd
Ze mag niet, ze zal niet

Mijn stappen stampen
De aarde beeft
Waar ik ga, dreunt een bizon
Waar ik rust, rust een berg
Wanneer ik aankom, zal ze leven

Unruhe. Die Lotte ist krank
Ich schnappe mir meinen Rucksack
meinen Kompass und ein paar Klamotten
ziehe meine Stiefel an, eine Jacke
und gehe hinaus

Auf dem Weg zu Lotte
Mit mir allein sein
Solange ich unterwegs bin
wird sie leben
wird sie nicht sterben

Sie stirbt nicht, es darf nicht sein
Sie stirbt nicht, sie stirbt nicht
Nein, nein, jetzt noch nicht
Es ist noch nicht die Zeit
Sie darf nicht, sie wird nicht

Meine Schritte stampfen
Die Erde bebt
Wo ich gehe, dröhnt ein Bison
Wo ich raste, ruht ein Berg
Wenn ich ankomme, wird sie leben