Zywa

Leven zoals ik

ben, dat kijk ik natuurlijk --

af van anderen.



Living the way I	Zu leben, wie ich
am, of course I imitate --	bin, das schau ich natürlich --
that from the others.	ab von anderen.

Gedicht H5997
Amsterdam, 2025-11-03
Bundel: Het klimhuis

De Directeur staat

in zijn kamer als een boer --

op zijn eigen erf.



The Director stands	Der Direktor steht
in his room like a farmer --	im Zimmer wie ein Bauer --
in his own courtyard.	auf seiner Höfe.

Gedicht S1721
Amsterdam, 2023-04-01
Het Bureau - De dood van Maarten Koning (Han Voskuil) - 2000
Blz. 43-44, Maarten Koning en directeur Dick van de Marel (1987)
Bundel: Frustratie
Eerbetuiging aan: Voskuil, Han

Er zit veel zon in

het zout op mijn huid, ja proef --

waar ik vandaan kom.



There's a lot of sun	Da ist viel Sonne
in the salt on my skin, please --	im Salz meiner Haut, koste --
taste where I come from.	wo ich herkomme.

Gedicht H3526
Amsterdam, 2022-10-25
Weet niets van paddestoelen (Jila Mossaed) - 2009
Gedicht "Kan ingenting om svampar" (bundel "Varje natt kysser jag markens fötter" / "Elke nacht kus ik de voeten van de grond")
Bundel: Frustratie
Eerbetuiging aan: Mossaed, Jila

Zywa Ik leef wat leeft

Mijn geest is leeg gebleven
geen stem, geen ingevingen
niets goddelijks, alleen
wat er al was
wat ik gevonden heb

Ik pelde, bezag
de onwrikbare gedachten
waarmee ik ben opgevoed
de vele leugens die me binden
aan een vals beeld van wie ik ben

van ons en de anderen
als vreemden van elkaar
die ik moet duchten en weghouden
met hun gewoonten, interessant
misschien, maar ongemakkelijk

Leeg laat ik de geuren
door mij heen stromen
Ik kan ze niet vasthouden
alleen beleven, ik leef
wat leeft

Gedicht 4444
Amsterdam, 2022-04-05
De leugens die ons binden (Kwame Anthony Appiah)
Boek "The lies that bind -- Rethinking identity" ("De leugens die ons binden -- Opnieuw denken over identiteit")
Bundel: Wissellichaam
Eerbetuiging aan: Appiah, Kwame Anthony

Zywa Verf overschreven

Steeds dikker wordt mijn huid
van natte verf, alles
wat ik meemaak bedekt
met een nieuw laagje dat verkleurt
met de nog natte ondergrond

die langzaam droogt op mijn harde kern
die niemand ziet - wie ik ben
in mijn eigen herinnering
als het ware van binnenuit
gezien, wat een fantasie is

omdat vanaf het begin de buitenwereld
haar kleuren in mij mengde
zodat ik nooit kan weten
wie ik zou zijn geweest
in oorlogstijd, droogte of cholera -

een gouden held, rozenvingerige liefde
of een stinkend bruine brij
om een zwarte kern

Gedicht 1273
Konstanz, 2017-04-14
Bundel: Groet van toen

Mijn ogen knippen

steeds plaatjes, die zijn van mij --

kijk maar wie ik ben.



My eyes are cutting	Schauend schneide ich
pictures, all the time, they're mine --	Bilder, sie gehören mir --
just look who I am.	sieh mal wer ich bin.

Gedicht H1286
Amsterdam, 2015-08-10
Sneeuwwitje tot de jager (Marjoleine de Vos) - 2003
Gedicht uit de bundel "Kat van sneeuw"
Bundel: Raspende mieren
Eerbetuiging aan: De Vos, Marjoleine

Thuis weet ik de weg,

maar hier gaat alles anders --

Wie zal ik nu zijn?



At home I know things,	Zuhause weiß ich
here they go differently --	Bescheid, hier läuft es anders --
Who will I be now?	Wer werde ich sein?

Gedicht H0512
Amsterdam, 2013-07-18
Bundel: Een Thuis

Penseel	PuimPuin	Regen	Liefdes
Verdicht	Trekvogels	Alsloos	Foto
Eerbetuigingen	Opdrachten	Componisten	Home