Zywa

De tuin verandert,

ik proef de nieuwe zaden --

die de wind me brengt.



The garden changes,	Das Gut ändert sich,
I try and taste the new seeds --	ich schmecke neue Samen --
the wind offers me.	die der Wind mir bringt.

Gedicht H5987
Amsterdam, 2025-10-26
Bundel: Wissellichaam
Opgedragen aan: Margot F

In de volle zon

verbleken de drie mannen --

ze zijn al heel dun.



The men are paling	In voller Sonne
in the full sun, already --	verblassen die drei Männer --
they are very thin.	sie sind schon sehr dünn.

Gedicht H5306
Amsterdam, 2025-03-12
Drie lopende mannen (Alberto Giacometti) - 1947
Beeld "Trois hommes qui marchent"
Bundel: Waaizand
Eerbetuiging aan: Giacometti, Alberto

Denkbeelden breken

in het besef van de dood,

de Grote Leraar.



Ideas fall apart	Ideen platzen
in the awareness of death,	im Bewusstsein des Todes,
the Major Teacher.	der Große Lehrer.

Gedicht H4836
Amsterdam, 2024-08-07
Hendrik en Cato (Iris Murdoch) - 1976
Roman "Henry and Cato", deel Twee, De Grote Leraar
Bundel: Verlangen en Verlies
Eerbetuiging aan: Murdoch, Iris

In mijn droom was ik

jong, zo droevig ben ik nu --

dat verdwenen is.



In my dream I was	Im Traum war ich jung,
young, oh, so sad am I now --	ei, wie traurig ich jetzt bin --
that it's gone again.	dass es vorbei ist.

Gedicht H4824
Amsterdam, 2024-08-02
Hendrik en Cato (Iris Murdoch) - 1976
Roman "Henry and Cato", deel Een Overgangsrituelen
Bundel: Verlangen en Verlies
Eerbetuiging aan: Murdoch, Iris

Mijn tranen wassen

niet weg wat er gebeurd is --

en alles gaat door.



My tears cannot wash	Die Tränen waschen
away what has happened, and --	nicht weg, was passiert ist, und --
everything goes on.	alles geht weiter.

Gedicht H4744
Amsterdam, 2024-07-05
De bewegende vinger schrijft (Omar Khayyam) - 1100
Bundel "Rubáiyat" ("Kwatrijnen", Omar Khayyam), kwatrijn "The Moving Finger writes", in de versie (1859) van Edward FitzGerald
Bundel: Stroom
Eerbetuiging aan: Khayyam, Omar

Er is bewijs van

wat ik had en deed: tekens --

dat ik heb bestaan.



There is evidence	Es gibt Beweise,
of what I had and did: signs --	Sachen und Taten: Zeichen --
of my existence.	meiner Existenz.

Gedicht H4690
Amsterdam, 2024-06-12
Tussen wolken en aarde de tekens (Willem van Toorn) - 1997
Gedicht uit de bundel "Tegen de tijd"
Bundel: Zelf mijn museum
Eerbetuiging aan: Van Toorn, Willem

Het boek van de prof

is afgeprijsd, verouderd --

bij zijn pensioen.



The professor's book	Das Buch des Prof ist
is discounted, outdated --	rabattiert, veraltet seit --
at his retirement.	seinem Ruhestand.

Gedicht S0541
Amsterdam, 2017-10-01
Dagboek 1960-1961 (Frida Vogels) - 2006
Over 25 april 1961 in Amsterdam
Bundel: Oud zeer
Eerbetuiging aan: Vogels, Frida

Ik zeg ik zeg niets,

en ik had ook niets gezegd --

En daarna zwijg ik.



I say I don't say	Ich sag ich sag nichts,
anything, and I had not --	und ich hatte nichts gesagt --
And then I'm silent.	Und dann schweige ich.

Gedicht H1766
Amsterdam, 2017-08-18
Verwaaid gras (Martin Reints) - 2017
Gedicht uit de bundel Wildcamera
Bundel: Specialiteiten
Eerbetuiging aan: Reints, Martin

Zywa 40 jaar

Alleen met kortere levens
kun je zeggen: 40 jaar is genoeg
voor het nieuwe begin

dat je de kleinkinderen gunt
maar wij willen verder
aan de zijlijn het spel

observeren, af en toe een bal
het veld in gooien of een vlag
opsteken uit ons geweten

Tussenstanden houden we niet bij
Die veranderen en verliezen snel
hun toebedeelde betekenis

We zwaaien de kleinkinderen
in de kracht van hun leven toe
en maken het ons gemakkelijk

in elkaar, met hele en halve pilletjes
vieren we na de blessuretijd
onze verlenging, hun begin

Gedicht 988
Egmond aan Zee, 2017-02-02
Trouwdag
Bundel: Levenslijn

Zywa Ons achter

Ons achter is een bos zonder paden
betovergrootvaders zestig eiken
geplant op zijn trouwdag toen
het huis af was, het huis

waarin de plannen zijn gemaakt
om het af te breken
en de bomen

kunnen dat betalen

Alles nieuw, geen verleden meer
dat we aan kunnen raken, maar
jonge aanplant zonder schaduw
over de achtste generatie

Ons achter: geen bos, geen tuin
een gat gevuld met hoog gras
waarin zestig takjes schuilen

Ook in huis is het overal licht

Gedicht 742
Amsterdam, 2016-08-02
Overpeinzing van een 90-jarige vrouw. Ze is van de 5de generatie sinds de voorouder die de gekapte bomen plantte. En ze is zelf overgrootmoeder.
Bundel: Het Halve Werk

Zywa Zomervogels

Jezelf geruststellen door anderen
de mond te snoeren met uitspraken
over het leven: je enige zekerheid

Misschien is er meer, moeten we
ons voorbereiden, onwetend
waarop, behalve dan op dat
nietszeggende doodgaan

alsof dat ons doel is
of de uitkomst van ons leven
alsof

de dieren en de planten die leven
om te leven en anders niet
zouden bestaan, er niet toe doen

Het houdt een keer op, blijkbaar
is er geen begin zonder einde
en fladderen we voorbestemd voort
als vlinderende zomervogels

Gedicht 737
Amsterdam, 2016-07-28
SCHWYZERDÜTSCH (Zwitsers Duits):
Summervogel (Zomervogel) = vlinder
Bundel: Zomervogels

Zywa Vullen / Legen

Jong haalde ik de wereld
binnen, ik vulde mij
En elke dag, gevoed
door eeuwenwijze vrouwen

was ik blij te groeien, groter
dan Alexander de Grote
Baruch en meester Kong
Ik trouwde en kreeg kinderen

Huiselijke gewone jaren
van vrede en vervulde wensen
Het ging maar door, de mensen
met wie ik sprak, de plaatsen

waar ik steeds kwam, de lessen
die ik ging geven, de wereld
die ik uitdeelde en de ziel-
snippers van mijzelf

die ik overal begon achter te laten
om leeg te worden van het leven
dat stilstaat als het niet stroomt
naar jonge lichamen

Gedicht 461
Amsterdam, 2015-06-22
De honden jagen niet meer (Albert Alberts) - 1979
Novelle
Bundel: WoefWoef
Eerbetuiging aan: Alberts, Albert

Zywa Het voorbijgaan

Ik draai me om in de branding
en kijk terug de wereld in

Op de grens spelen kinderen
Achter de duinen draait een kraan
temidden van waaiende plannen
door straten vol verkeer
van goed- en kwaad-
schikse resultaten, en ondergronds
voert het riool de emoties af

De kinderen joelen regen
hun bui spat mij nat en slaat
luchtbellen uit het water
Er drijft schuim
om mijn kuiten
maar ik kan het niet voelen
niet pakken, het verdwijnt

in mijn handen alsof het niet bestaat
en louter inbeelding is

Gedicht 427
Vaison-la-Romaine, 2015-04-20
Boeddha's schuimtoespraak (Phena Sutta, SN 22:95) [SN = Samyutta Nikaya / Sutta Nipata = Collection of Discourses]
Bundel: WoefWoef

Zywa De foto

Met brede armen luister ik
Met handen vol groene oren
Veelstemmig gefluister van pluizen
Fijne sporen geluid
op de bank

Een vrouw en haar dochter
kijken rond, het meisje tuurt
en zegt met wiebelende benen

Ik word mama net als jij
met een papa en een kind
dat dit het mooiste plekje vindt
van alles, heel de wereld, het heelal

*

Het meisje speelt met een bal
trekt een schilfer van mijn bast
vraagt: staat jouw naam erin gekrast?
Wat is hij oud mam, wel driedubbel dik
en die bobbels, is hij ziek misschien?

Haar moeder lacht en maakt de foto
die ze van zichzelf had willen zien:
het meisje, en ik incognito

niet zo wijs, niet zo
vol, hoog en breed
van voorgeschiedenis als nu
en kleiner dan wat ik weet
van al de mensen

die mij hebben gestreeld
van al de wensen
die ze met mij hebben gedeeld

Gedicht 202
Parijs, 2013-09-08
Bundel: Wissellichaam

Penseel	PuimPuin	Regen	Liefdes
Verdicht	Trekvogels	Alsloos	Foto
Eerbetuigingen	Opdrachten	Componisten	Home