Op zee ben ik een draak
met machtige vleugels
bol van mijn adem
vlammend van de zon

geleid door mijn ene hand
aan het roer, en de andere
aan de lijnen, strak genoeg
en los genoeg, elk moment

opnieuw de wind
precies in het midden
op de sweet spot:
twee harten verbonden

in de hoge golven
in het wilde water
steeds in balans
als twee speelse dolfijnen

En wanneer de meeuwen op het dek
landen bij het opsteken van een storm
die me opsluit in regengordijnen, volg ik
aandachtig zijn grillen en houd ik koers

tot er een gat valt
tussen zijn zwarte tanden
en ik het blauw in glijd
de vrijheid tussen twee hemels

waarin alles helder is
en ik in alle richtingen
van dageraad tot zonsondergang
overzicht heb