Het wordt dag, donker

zand: de vlekken van zijn bloed --


Ik kijk er niet naar!


Dawn is breaking, darkDämmerung, dunkler
grains of sand, stained with his blood --Sand, befleckt mit seinem Blut --

I am not looking!Ich sehe nicht hin!

Gedicht S3002
Amsterdam, 2025-11-10
Het vergoten bloed (Federico García Lorca) - 1935
Gedicht "La sangre derramada" - Llanto por [torero] Ignacio Sánchez Mejías
Bundel: Mensoverschot
Eerbetuiging aan: García Lorca, Federico 
 

Dierbare doden:

soms raken ze me aan, maar --


ik duw hen terug.


The dead who are dearDie Lieben Toten
to me sometimes touch me, but --berühren mich, aber ich --

then I push them back.stoße sie zurück.

Gedicht H5907
Amsterdam, 2025-08-30
Jij leeft nog, je staat op de berg doden (Frida Vogels) - 1994
Gedicht, gepubliceerd in de bundel "De harde kern 3", deel XI [Overledenen], en in "Dagboek 1974-1976" (2013) - 25 juli 1974, Bologna
Bundel: Overschreven
Eerbetuiging aan: Vogels, Frida 
 

Ja, ik leef, en zij

leven niet, of niet voor mij --


Ik vergeet hen niet.


Yes, I live, they don't,Ich lebe, und sie
or they do not live for me --nicht, oder nicht für mich. Ich --

I won't forget them.vergesse sie nicht.

Gedicht H5759
Amsterdam, 2025-07-30
Wie dood zijn en wie voor mij dood zijn (Frida Vogels) - 1994
Vers, gepubliceerd in de bundel "De harde kern 3", deel VII [Berusting], en in "Dagboek 1964-1965" (2008) - 28 januari 1965, Bologna
Bundel: Zelfportretten
Eerbetuiging aan: Vogels, Frida 
 

Platte zoutpilaar,

mijn zilten beeld van mama --


Dierbare foto.


Flat pillar of salt,Flache Salzsäule,
my fixed image of mama --fixiertes Bild von Mama --

Beloved photo.Kostbares Foto.

Gedicht H4102
Amsterdam, 2023-09-02
Ivoren wachters (Simon Vestdijk) - 1951
Een foto is een in zoutverbindingen gefixeerd beeld
Roman, hoofdstuk II (en V en XVII)

Bundel: Innerst [2]
Eerbetuiging aan: Vestdijk, Simon 
 

Zywa Grafmonumentenstraten

Het Breinaaldenmuseum
heeft een preutse naam
die de schoolkinderen schrik aanjaagt
en de onderdrukking van wanhopige
en verkrachte vrouwen verdoezelt

Ook het foltermuseum
en het oorlogsmuseum
ontberen de inspiratie
door een muze
Ze zijn grafmonumenten

en zouden zo moeten heten
Naast de ongebouwde musea
van vernietigde kunst en
oude culturen kunnen ze
in elke stad een straat vullen

Ecce homo, zie de mens
het edele dier, de meester
van dingen en ondingen -
virtuele en verdwenen
werelden die onleefbaar zijn

Gedicht 4914
Amsterdam, 2023-01-03
Bundel: PuimPuin
 

Ik denk aan jou, nu

en dan kom je en ga je --


en je geeft geen kik.


I think of you, nowIch denke an dich,
and then you come and you go --dann und wann kommst und gehst du --

without a whisper.ohne einen Mucks.

Gedicht S1324
Amsterdam, 2022-01-31
Na het overlijden van je levenspartner
Bundel: HartenLust
 

Er zijn nog sporen

van jou, krassen en leegtes --


en nieuwe spullen.


There are still tracesEs gibt noch Spuren
of you, scratches and hollows --von dir, Kratzern und Leere --

and new articles.sowie neues Zeug.

Gedicht S1325
Amsterdam, 2022-01-31
Na het overlijden van je levenspartner met dementie
Bundel: Museum Het Gele Huis
 

Ooit koos hij deze

steen uit, ergens op een strand --


Zo mooi, zo mijn broer.


He once chose this stoneJemals wählte er
on a beach -- so beautifulam Strand diesen Stein -- so schön

and so my brother.und so mein Bruder.

Gedicht H3094
Egmond aan Zee, 2021-10-27
Het boek en de broederschap (Iris Murdoch) - 1987
Roman "The Book and the Brotherhood"
Bundel: Rekken
Eerbetuiging aan: Murdoch, Iris 
 

Begraven mensen,

aanwezig in de stilte --


ruisend in de wind.


The buried peopleTot und begraben,
are present in the silence --in der Stille anwesend --

rustling in the wind.im Wind noch rauschend.

Gedicht H2632
Amsterdam, 2019-11-23
Bundel: Groet van toen
 

Voor hun familie

zijn de doden even groot --


als toen ze leefden.


For their family,Für Familien
dead people are the same size --sind die Toten gleich so groß --

as in their lifetime.wie zu Lebzeiten.

Gedicht H2605
Amsterdam, 2019-11-11
De onverwachte rijkdom van Altena (Jan van Mesbergen) - 2019
Roman
Bundel: Zelf mijn museum
Eerbetuiging aan: Van Mesbergen, Jan 
 

Zywa Mijn tafel

Er is een tekort aan stoelen
om mijn tafel, in het huis
voor de jong gestorven

neven en nichten, de oude familie-
leden en de vrienden van overal
die hier zijn blijven wonen

in afwezige aanwezigheid
en mij op de hartslag van de Kracht
warmte, kou en wind intens ervaren

laten in mijn lichaam
en mijn ontmoetingen
aan mijn tafel in het huis

van mijn bewustzijn, mijn serieuze
avontuur van geven en nemen
dat zij mij hebben toegewenst

en dat ik jullie zal toewensen:
dat de dood niet het einde is
dat het leven doorgaat

Gedicht 1543
Amsterdam, 2017-09-12
Bundel: Museum Het Gele Huis
 

Mijn oude tante:

midden in haar familie --


in fotolijstjes.


My old aunt: amidstDie alte Tante:
many family members --inmitten der Familie --

in black photo frames.in Fotorahmen.

Gedicht H1787
Amsterdam, 2017-09-01
Familieportretten (Frida Vogels) - 2006
Gedicht, gepubliceerd in "Dagboek 1958-1959" - 5 februari 1958, Delft
Bundel: Voorbij de Kaap
Eerbetuiging aan: Vogels, Frida 
 

Wie en wat vergaan

al gauw, daarna de botten --


Maar de naam is taai.


Who and what perishWer und was vergeht
quite quickly, then the bones do --schnell, dann die Gebeine. Doch --

But the name is tough.die Name ist zäh.

Gedicht H1540
Vaison-la-Romaine, 2016-10-09
Bundel: De Koning
 

Zywa Herinnering in een halve steen

Een halve steen van
vriendschap blijft

ook als jij compleet bent
zonder mij en het waar is

wat een wijze vriendin las
in de lijnen van jouw hand

zelfs als jij nooit meer
zou denken aan mij

Gedicht 12
Beek (Berg en Dal), 1985-11-30
Een symbolon (symbool) is een afgesproken legitimatiebewijs tussen gastvrienden, bijvoorbeeld de helft van een doormidden gebroken steen
(1970-1985)

Bundel: Levenslijn 
Opgedragen aan: Jan Aart K 
 

Zywa R.I.P.

De dode ruste in vrede
zeggen we, de rust
van een droomloze slaap

in het hiernamaals
van het voorgeborchte
tijdens het saaie wachten
op het daarnamaals
van de hemel

Misschien is dat het
vagevuur: ledigheid
tot in eeuwigheid, amen

De dode ruste in vrede
zeggen we, de onrust
van onze nagedachtenis
die weet dat het te laat is
om gedane zaken te keren

Misschien is dat het
leven: onrustig zijn
tot aan de dood

Gedicht 5500
Amsterdam, 2024-04-15
Psalmen 004:09
R.I.P. = Rust in vrede, uit: Psalm 4:9 "In vrede kan ik mij te ruste begeven en aanstonds inslapen, want Gij alleen, o Here, doet mij veilig wonen"
Tot in eeuwigheid. Amen: Psalm 89:53 "Geloofd zij de Here voor eeuwig. Amen, ja amen" (gebruikt als afsluiting van het 'Onze Vader', Lukas 11:2-4)

Bundel: Zomervogels
 

Zywa
Trefwoord
Herinnering: aan mensen
DuitsEngels5-7-5
PenseelPuimPuinRegenLiefdes
VerdichtTrekvogelsAlsloosFoto
EerbetuigingenOpdrachtenComponistenHome
Aandacht is als zonneschijnVermeld © Zywa bij gebruik van teksten,
tekeningen, ontwerpen, schilderijen en foto's
Woord zoeken:  CTRL-F