Zywa

Zywa Slapende vrede

Merlijn betoverde de mensen
met de adem van een draak
zodat ze hun strijd vergaten

en met elkaar leefden zonder besef
van geleden verliezen en verdriet
zelfs zonder haat jegens de ander

die hier vanaf zijn geboorte woonde
of zich er juist pas kort geleden
was komen vestigen

Eindelijk kon het, eindelijk
was het vrede, dankzij
de vergetelheid

Eindelijk leek de reus begraven
te zijn, die bruut vol afgunst
hebzucht en haat

Wie zou het verleden willen
oprakelen, nu het rustig was en
de wonden bijna geheeld waren?

Wie zou herinneringen willen
ophalen, die al gauw zouden
aanzetten tot vergelding?

Gedicht 6101
Amsterdam, 2026-07-31
Vergeten reus (Kazuo Ishiguro) - 2015
Roman "The Buried Giant", hoofdstuk 15
De migratie van Juten, Angelen en Saksen naar Brittannië in de 5de eeuw CE
Bundel: Waaizand
Eerbetuiging aan: Ishiguro, Kazuo

De immigranten

komen zich hier verwennen:

va vle vi vo vu.



The immigrants come	Die Einwanderer
to us to indulge themselves:	wollen sich hier verwöhnen:

fa fee fi fo fum.	Fa Fle Fi Fo Fü.

Gedicht S3004
Amsterdam, 2025-11-11
[va] vle vi vo vu = [vat-vast] vlees, vis, voldoende, vul-je-buik (naar het Engelse fee-fi-fo-fum)
Bundel: Plaatselijke ongemakken

Sinds er mensen zijn,

lopen ze overal heen:

we zijn migranten.



Since there is mankind	Seitdem es Menschen
men go in all directions:	gibt, gehen sie überall:

people are migrants.	wir sind Migranten.

Gedicht H2522
Amsterdam, 2019-07-10
Grand Hotel Europa (Ilja Leonard Pfeijffer) - 2018
Roman
Bundel: Paleis van de nacht
Eerbetuiging aan: Pfeijffer, Ilja Leonard

Zywa Land van mijn dromen

Ik voel opa's ziel in mij

samentrekken van verlangen
naar grond, geen akkers
maar eigen graslanden
Niet langer verdreven worden
door de boerenzonen

met hun honden, muizen
en wantsen in de bedden
voor hun zieken en hun zere rug
van het ploegen en het planten
wieden, oogsten en malen van het graan

Ik ben verder gegaan
dan mijn vader, met mijn kudde
op weg naar onbewoonde velden
maar ik vond ze niet, nergens
was het land van mijn dromen

Alleen de woestijn is vrij

Gedicht 1777
Amsterdam, 2018-06-01
Abraham, 1900 BCE
Bundel: Een Thuis

Zywa Grote Begrijper

Ik krijg te eten, als
ik me groot genoeg maak
anders tel ik alleen maar mee
in de statistieken van het probleem

Er brandt licht in het kantoor
dat nooit open is
Het galmt achter de deur
die niet wijkt onder mijn vuisten

Dit kan geen kantoor zijn
Te hol voor mededogen
een dood lichaam
met een bol oog

en ik ben de niemand
die niet kan ontsnappen
Journalisten lopen eraan voorbij
ze vragen niet naar het plan

Wat zit er, wat kan er
wat moet er achter zitten?
Niemand pakt het op
met een Grote Begrijper

Ben ik dat?

Gedicht 1264
Konstanz, 2017-04-11
De migrant (Meneer Niemand) en de cycloop (epos "Odyssee", slot van boek 9)
Bundel: OverLeven [2]

Zywa Ze moeten maar lijden

Mensen moeten lijden
tot ze sterk genoeg zijn

om eisen te stellen
Maar waarom ik?

Ik heb maar één leven, kan het
in een ander land beter hebben

en als ze me daar niet willen
dan moeten hier de mensen

me hier maar helpen
ook al hebben ze er niets mee

te maken behalve dan dat
dat wij mensen zijn

Ze moeten
maar lijden

tot ze willen:
eigenaar zijn

van de problemen en de oplossingen
eigenaar van hun idealen

Gedicht 638
Amsterdam, 2016-04-21
Bundel: Waaizand

Zywa Wie van ons?

Niet eens tenten, wat doeken, nat
karton en stukken plastic geknoopt
tussen modderstruiken, kinderen
slap bij hun moeder, overal

rondstampende jongemannen
die in alle hoeken en gaten
van hun hoofd zoeken hoe
ze het hek kunnen neerhalen

hun uitzichtloze ellende
in dit niemandsland verlaten
om weer liefde te leggen
in de om hulp smekende ogen

Wie geeft om hen, wie
van ons doorbreekt de besluiteloosheid, wie
brengt water, een bed, een brood, wie
doet iets, wie gaat naar hen toe, wie

durft hen van mens tot mens
in de ogen te kijken?

Gedicht 575
Amsterdam, 2016-03-07
Islamitische overlevering: Zaynab bint Khuzayma - 620
Gesloten grenzen
Zaynab bint Khuzayma "al-Masakin" ("Moeder van de armen")
Bundel: De Geprezene

Zywa Op de vlucht

Repen langs de weg:
mijn dromen stegen zich stuk
bezweken aan hun overdruk

Lotgenoten hangen in het water
gerimpeld, op gebroken benen
mager van het wachten

te moe om verder te gaan
en niet sterk genoeg
om stil te staan

Ik huil alleen nog tranen
die niet komen
verlichten of verlossen

Fel zwenkt het licht
van de vuurtoren
maar het oog is blind

Gedicht 342
Amsterdam, 2014-09-21
Bundel: OverLeven [2]

Zywa Geitenhart

In zijn hart woonde een wilde
geit die droomde van het paradijs
dus besloot hij erheen te gaan
en het was groter dan gedacht

Hij keek wekenlang uit
naar de allermooiste plek
om te gaan wonen, tot hij op een dag
de grens naderde, een muur

van bergen, en hun gewicht vulde
zijn benen, hij kon niet verder
en bleef waar hij was
zonder antwoord

wanneer zijn zoon vroeg of dit
het was, het beste, en zij
van alle mensen de gelukkigste
hier in het paradijs

Gedicht 576
Amsterdam, 2016-03-08
Genesis 11:31
Terach en Abram, 1970 BCE
Terach = wilde geit, zwerver
Bundel: Een Thuis

Zywa Noordparadijs

Er zijn geen logeerkamers
want het land is te vol
voor een paradijselijk bestaan

De dorpen wapenen zich
tegen nieuwkomers
ze zijn niet nodig

Ze moeten verder, naar de harde grond
van de bergen, aan de rand
van het Noordparadijs

of in een bocht terug
naar het zuiden, nergens
welkom, nergens is er genoeg

melk en honing, genoeg plaats
zelfs als er grond vrijkomt
door droogte, pokken of pest

De buren vechten erom
want het land is te vol
voor een paradijselijk bestaan

Gedicht 3511
Amsterdam, 2021-02-24
Exodus 03:08
Numeri 14:07-08
Terach, Abram, Sarai en Lot, 1970 BCE
Terach = wilde geit, zwerver
Bundel: Een Thuis

Penseel	PuimPuin	Regen	Liefdes
Verdicht	Trekvogels	Alsloos	Foto
Eerbetuigingen	Opdrachten	Componisten	Home