Dan besef je dat

je bij het ouder worden --


oud bent geworden.


Then you realiseDann merkt man, dass man
that, with getting older, you --mit zunehmendem Alter --

have become quite old.alt geworden ist.

Gedicht H6365
Amsterdam, 2026-07-26
het Gordijn (Kader Abdolah) - 2017
Autobiografisch verslag, hoofdstuk 13, Terug naar het hotel (bladzijde 58)
Bundel: Voorbij
Eerbetuiging aan: Abdolah, Kader 
 

De held wordt ouder,

en zijn wereld wordt kleiner --


raakt bijna zijn huid.


As the hero growsDer Held wird älter,
older, his world shrinks, until --seine Welt schrumpft ein, berührt --

it touches his skin.ihn fast auf der Haut.

Gedicht H6235
Amsterdam, 2026-05-05
Postuum (Salman Rushdie) - 2025
Verhaal "Late", paragraaf 5, bundel "The Eleventh Hour" ("Het elfde uur")
Bundel: Wind
Eerbetuiging aan: Rushdie, Salman 
 

Oude lucht in huis,

moeder schuifelt er in rond --


zoekend, steeds kleiner.


Old air in the house,Alte Luft im Haus,
mum shambles around in it --Mutter schlurft darin herum --

She becomes smaller.wird immer kleiner.

Gedicht S2940
Amsterdam, 2025-08-31
Hulpelozer, grijzer. Haar woorden zijn weinig (Frida Vogels) - 1994
Vers, gepubliceerd in de bundel "De harde kern 3", deel XI [Overledenen] - 31 oktober 1974, Bologna
Bundel: Overschreven
Eerbetuiging aan: Vogels, Frida 
 

Wat niet wegrot, droogt

uit bij het ouder worden --


en wordt steeds harder.


What does not rot driesWas nicht verrottet,
out with ageing, becoming --trocknet aus mit dem Alter,

harder and harder.wird immer härter.

Gedicht S2831
Amsterdam, 2025-08-04
Hoe men, door het ergste getroffen (Frida Vogels) - 1994
Vers, gepubliceerd in de bundel "De harde kern 3", deel VII [Berusting], en in "Dagboek 1966-1967" (2009) - 12 januari 1966, Bologna
Bundel: Zelfportretten
Eerbetuiging aan: Vogels, Frida 
 

Fletse huid, weerloos

mijn lichaam zonder weerstand --


Onaanraakbaar teer.


Pale skin, defencelessMein Körper wehrlos,
my body without reserves --blass, ohne Widerstandskraft --

Untouchably frail.Unberührbar zart.

Gedicht S2410
Amsterdam, 2024-10-13
Bundel: Zelfportretten
Opgedragen aan: Maria Godschalk 
 

Ik word steeds losser,

zak weg in slappe kussens --


op een achterbank.


I become looser,Ich werde locker,
sinking into soft cushions --sinke in weiche Kissen --

on a dim back seat.auf einem Rücksitz.

Gedicht H4664
Amsterdam, 2024-05-30
Het overwoekerde (Lidy van Marissing) - 2008
Gedicht uit de bundel "Zoek de lege gebieden"
Bundel: Binnen de muren
Eerbetuiging aan: Van Marissing, Lidy 
 

De vele jaren

trekken mij krom en ik zak --


weg in mijn wortels.


The many years livedDie vielen Jahre
make me crooked, I subside --ziehen mich krumm, ich sinke --

sink into my roots.in meinen Wurzeln.

Gedicht H4579
Amsterdam, 2024-03-24
Reservetijd (Elsa Joubert) - 2017
Roman "Spertyd", openingszin
Bundel: Na de feestelijkheden
Eerbetuiging aan: Joubert, Elsa 
 

Er is een naam voor

oudemensengebouwen --


ze heten: Verlies.


CharacteristicIhr Name ist klar:
of old people's buildings is --Alteleutegebäude --

their name: Home of Loss.heißen Der Verlust.

Gedicht H4580
Amsterdam, 2024-03-24
Reservetijd (Elsa Joubert) - 2017
Roman "Spertyd"
Bundel: Na de feestelijkheden
Eerbetuiging aan: Joubert, Elsa 
 

Pas een nieuwe baan,

en vandaag een grijze haar:


er verandert veel!


A new appointment,Neue Anstellung,
and today my first grey hair:und heute ein graues Haar:

what many changes!vieles ändert sich!

Gedicht H4576
Amsterdam, 2024-03-23
Mijn eerste grijze haar verscheen (Juyi Bai) - 806
Gedicht
Bundel: Stroom
Eerbetuiging aan: Bai, Juyi 
 

Hoe ouder ik word,

hoe meer jij groeit en ik krimp --


tot er niets meer is.


The older I get,Je älter, desto
the more you grow and I shrink --mehr du wächst und ich schrumpfe --

until I am gone.bis nichts übrig ist.

Gedicht H4420
Amsterdam, 2023-12-31
Reus Normale Dwerg (Nits) - 1990
Lied "Giant Normal Dwarf" (album "Giant Normal Dwarf")
Bundel: Stroom
Eerbetuiging aan: Nits 
 

Zywa Ouder dan ik ben

Ik weet wel dat ik het ben
die vrouw die ik niet ken
dat vriendelijke maar vreemde

gezicht dat ook op foto's staat
met een brede mond, met plooien
kraaienpoten en hoge slapen

die niet kloppen, niet met mij
niet met mijn handen die lustig
het leven betasten

Alleen de ogen van anderen
zijn gewend aan het masker
dat ik niet af kan zetten

Zelfs mijn bloedeigen zus
verbaast zich niet, ze kent me
ouder dan ik ben

Gedicht 3948
Amsterdam, 2021-09-23
Bundel: Wissellichaam
 

Nog wat begeertes,

nog wat herinneringen --


nog wat in leven.


I still have some drives,Ein wenig Begehr,
I still have some memories --ein wenig Erinnerung --

I still have some life in me.ein wenig Leben.

Gedicht H2922
Amsterdam, 2021-03-24
Een onberispelijke man (Jane Gardam) - 2004
Roman "Old Filth"
Bundel: Schuilplaats
Eerbetuiging aan: Gardam, Jane 
 

Mijn oude ogen

zien wazig, ze verlossen --


me van oordelen!


My eyes are blurry,Meine Augen, alt
being old I am released --und verschwommen, erlösen --

from judging others.mich vom Urteilen!

Gedicht H2803
Amsterdam, 2020-10-11
Mijn ogen gaan het plotseling begeven (Yaochen Mei) - 1060
Bundel: Denksels Lusieloos
Eerbetuiging aan: Mei, Yaochen 
 

Opa kleedt zich uit,

verlegen in ondergoed --


weer een jongetje.


Grandpa undresses,Opa zieht sich aus,
in underwear, he's fragile --schüchtern in Unterwäsche --

a shy boy again.wieder ein Junge.

Gedicht S1055
De Koog, 2020-09-07
Geel touwhaar (Raoul de Jong) - 2020
Column
Bundel: Inneringen
Eerbetuiging aan: De Jong, Raoul 
 

Zywa De vergeten tussendagen

Ik heb het gevierd
veertig, vijftig, zestig, de tien-
jaarstappen van mijn leven

zijn behouden als herinneringen
tussen de ontelbare feesten
van anderen, net als ik

ouder wordend en blijvend
wie ze zijn, al begint er iets
niet te kloppen in de spiegel

Wanneer is dat gebeurd?
Was ik daar bij?
Met mijn vrienden?

Op vergeten tussendagen?
Toen mijn haren dunner werden
mijn huid slapper, en ik anders

dan ik me voel – overal
waar ik me aanraak
is dat nog steeds vertrouwd

Leeftijdloos sta ik in het leven
met een diep gewortelde pen
die wil blijven proeven

van de smaak van het diepe
water, gefilterd door de aarde
weggezakt uit het heden

Gedicht 3150
Amsterdam, 2020-08-29
Bundel: Museum Het Gele Huis
 

Zywa Opschuiven in de tijd

We strelen de ruwe bast
van de twee langs het pad
hier en daar een tak gehavend

door stormen, een pees gescheurd
de darm verkort, de tenen stijver
en krommer in de grond

een leven opgeslagen
in hun lichaam, elke vezel
weet het en houdt het vast

Een paar passen verderop
stort een grijper hopen
aarde in de bermkuilen

waar hun naasten gerooid zijn
voor jonge aanplant
het is hier geen kerkhof

maar de levende wereld
van een laan naar het verleden
die weer eens opschuift in de tijd

Gedicht 2682
Amsterdam, 2020-02-06
Eenvoud-schoonheid
Wabi-sabi (Japan): Eenvoud-schoonheid
• beschouw slijtage als iets moois
• aanvaard de vergankelijkheid
• laat de littekens van het leven zien

Bundel: Waaizand
Opgedragen aan: Dory dK 
 

Zywa Vlekjes Leegte

Trek de eerste uit, de tweede
en nog een paar
elke dag

Misschien denk je dan
verven is beter
en je probeert wat

vlotte kleuren en
je kijkt vaak in de spiegel
Dat is het dan

Tot je lege vlekjes krijgt
waar een grijze haar niet opvalt
Tenslotte trek je de laatste uit

Gedicht 2216
Amsterdam, 2019-04-24
Toen zijn haar grijs begon te worden (Fazlul Huq) - 2019
Gedicht "When his hair started to grey"
Bundel: Andere tijden
Eerbetuiging aan: Huq, Fazlul 
 

Zywa Fijn te horen

Onze dochter is bezorgd
als ze tijd heeft
en zolang het niet hoeft

dus zeg ik maar enthousiast
We zijn naar het museum geweest
     Daar vroeg ik mij af

     denkt hij na over het leven
     of de duif op de kale tak
     in de vitrine met dorre bladeren?

     Droomt hij misschien
     weg te vliegen?
     Hij stond daar maar

     als opgezet, zijn huid
     en lippen zijn zo wit
     dat ik bang ben

     om in de keuken te koken
     terwijl hij de tafel dekt
     onhandig op zijn verjaardag

     een fles ontkurkt alsof
     hij dat voor het eerst doet
     en dan er bij omvalt

     zonder dat ik het hoor
     een mooie dood
     zeggen ze

     dat kan wel zijn
     maar ik weet nu al
     dat ik er toch niet klaar voor ben

Leuk mam! Fijn te horen
dat het met jullie goed gaat!

Gedicht 396
Vaison-la-Romaine, 2015-04-08
Een duif zat op een tak en dacht na over het bestaan (Roy Andersson) - 2014
Film "En duva satt på en gren och funderade på tillvaron"
Bundel: Groet van toen
 

De blaadjes zijn teer,

laten bij het minste los --


pas op! adem zacht.


The leaves are fragile,Die Blätter sind zart,
at the slightest they come off --lassen beim Geringsten los --

caution! breathe softly!achtung! atme sanft!

Gedicht H0483
Amsterdam, 2013-06-27
Stoner (John Williams)
Naar aanleiding van "Stoner" (1965, John Williams)
Bundel: OverLeven [1]
Eerbetuiging aan: Williams, John 
 

Mijn benen zijn moe

van de lange wandeling --


en mijn ogen ook.


After the long walkSpaziergang am Strand,
on the beach my legs are tired --meine Beine sind müde --

my eyes are tired too.meine Augen auch.

Gedicht S0043
Amsterdam, 2012-02-09
Bundel: Levenslijn 
 

Zywa
Trefwoord
Ouderdom: proces
DuitsEngels5-7-5
PenseelPuimPuinRegenLiefdes
VerdichtTrekvogelsAlsloosFoto
EerbetuigingenOpdrachtenComponistenHome
Aandacht is als zonneschijnVermeld © Zywa bij gebruik van teksten,
tekeningen, ontwerpen, schilderijen en foto's
Woord zoeken:  CTRL-F