Zywa Gehecht

Het gaat op en neer met mij
Ik omarm het leven en laat het los

omdat het geen toekomst heeft
Ik streepte onmogelijkheden af
en er bleef weinig concreets over

Wel liefde
Voor mezelf, mijn verlangen
om te leven, de mensen

om me heen, ja zelfs voor
altijd weer, het gestuntel

En ik wil het allemaal niet missen
Behalve wanneer het iets beter met me gaat
en ik me weer erger

aan weggebruikers enzovoorts
die onder de maat handelen
wat een onnodige verarming is

Ja, het gaat op en neer
met mij, sinds ik kanker heb

Gedicht 6086
Amsterdam, 2026-07-18
In mijn lichaam (Floor Rusman) - 2026
Serie autobiografische artikelen, deel 2, "Ergernis", in de NRC van 18 juli 2026
Bundel: Hangende regen
Eerbetuiging aan: Rusman, Floor 
 

Wie erg ziek is, leert

om te sterven, en nog meer --


wat het leven is.


Being very ill,Wer schwer krank ist, lernt
you learn to die, and also --zu sterben, und noch viel mehr --

what it is to live.was das Leben ist.

Gedicht H6120
Amsterdam, 2026-02-27
Bundel: Meer
 

Zywa Hoe klein

Hoe klein kan het leven nog
interessant zijn?
Hoe klein kan mijn wereld
nog groot genoeg zijn?
Hoe klein kan ik

de pijn krijgen
en helder blijven
in conditie blijven
een mens blijven
met het weinige

dat er wonderlijk genoeg
nog functioneert
in mijn lijf
in mijn hoofd
in de sociale zorg

Valt er iets op te leuken
aan de dagen
aan mijzelf en
aan mijn toekomst?
Jij misschien?

Gedicht 5745
Amsterdam, 2025-12-12
Bundel: OverLeven [1]
Opgedragen aan: Maria Godschalk 
 

Pff, de ziekte blijkt

goedaardig te zijn, ineens --


heb ik weer veel tijd!


The disease turns outDie Krankheit erweist
to be benign, suddenly --sich als gutartig, plötzlich --

I have time again!hab ich wieder Zeit!

Gedicht H6017
Amsterdam, 2025-11-17
Bundel: HartenLust
 

Slippend door de sneeuw

breng ik een brood, wat leven --


naar de stervende.


Slipping through the snowGlitschend durch den Schnee
I bring a little life to --bringe ich etwas Leben --

the dying person.zu der Sterbende.

Gedicht H5951
Amsterdam, 2025-09-18
De sneeuw lag hoog en het dooide. Opgevroren sneeuw (Frida Vogels) - 2014
Vers, gepubliceerd in "Dagboek 1977-1978" - 28 augustus 1978, Bologna (bij het overlijden van Valeria Decimi)
Bundel: Helices
Eerbetuiging aan: Vogels, Frida 
 

Ik voel me beroerd,

koortsig droom ik rond over --


verdorde velden.


I feel sick, I amMir ist schlecht, fiebrig
feverish and dream around --träume ich herum über --

over barren fields.verdorrte Felder.

Gedicht H5244
Amsterdam, 2025-02-10
Zeventig jaar en meer (Basho) - 1694
Haiku "Op reis" van Basho (1643-1694), op zijn sterfdag, opgenomen in de bundel "Japanese Death Poems" ("Japanse doodsgedichten", 1986, samengesteld door Yoel Hoffmann): "Tabi ni yande / yume wa kareno o / kakemeguru" ("On a journey, ill: / my dream goes wandering / over withered fields")
Bundel: Voorbij
Eerbetuiging aan: Basho 
 

Zywa Liefdeslied

Mijn troeven uitgespeeld
De laatste aas

ligt niet rechtop
Piekeren, hoe
een handicap te toveren

uit onbehandelbaarheid
die tevoorschijn toveren
uit de wondere wereld

Het kost me veel
energie en tijd
waarin ik weinig leef

Ik streel de fijne versieringen
van mijn toverstok, richt
de punt op mijzelf

Leef!
wat ik leven kan, niet alles
of niets spelen, niet mijzelf verliezen

Leven wat ik kan
anders lukt het mij niet
om los te laten

Gedicht 5579
Amsterdam, 2024-12-08
Met een afbeelding van de Tarotkaart 'Aas van Staven'
Bundel: Liefik
Opgedragen aan: Maria Godschalk 
 

Zywa Schuilruïne

Hopen op een wonder
waarin ik niet geloof
een verlenging, weer kunnen

wat gewone mensen doen
op gewone dagen, eten
en niet verdrietig zijn

Aansterken, mezelf restaureren
de namen van mijn ziektes
niet meer nodig hebben

Alleen mijn neus is gezond
zet me in mijn eigen stank
ruikt waar het naar toe gaat

Duiven koeren klaaglijker
kauwen krassen in mij
Missy draait om me heen

De stad is vol leven
raast voorbij aan de ruïne
die nog weet wie zij was

Gedicht 5568
Amsterdam, 2024-10-16
Bundel: Hangende regen
Opgedragen aan: Maria Godschalk 
 

Zywa Lentetragedie

Van alles willen
genieten, eeuwig, dat
willen, moeten
vieren, ik zing
jouw naam

Een optocht
Vroeger ging dat met geiten
de bokken, saters, mensen
die feesten, ik zing
jouw naam

Je bent er niet bij
Jouw zuchten niet
in mijn armen, en geen
bevrijdende lach, ik zing
jouw naam

Gedicht 5565
Amsterdam, 2024-10-15
Maria wordt 42
'Tragedie' = (geiten-) bokkenzang, sater-zang tijdens de optocht van het Thracische en Macedonische Dionysos-feest, waarbij in komische scènes wijnstokken geplant werden en het begin van de lente gevierd werd

Bundel: Hangende regen
Opgedragen aan: Maria Godschalk 
 

Weten dat je gaat

vallen, vanaf de richel --


boven de afgrond.


Knowing you're goingZu wissen, dass du
to fall from the narrow ridge --fallen wirst, vom Felsvorsprung --

above the abyss.über dem Abgrund.

Gedicht H4979
Amsterdam, 2024-10-14
Bundel: OverLeven [1]
Opgedragen aan: Maria Godschalk 
 

Zywa Keerpunt

De Ontdekking, eerst door de dokter
daarna door mij, mijn tocht
langs de trefwoorden: - Harmonie
(verstoord) - Begrip (mijn toestand

viel met alle uitleg en redelijke
aannames toch niet te begrijpen
en mijn intuïtie is blind)
- de Orde (zoek, alles
in het teken van het einde, - negatieve)

Groei - alleen nog maar Zorgzaamheid
- en Aandacht, zoals toen
mijn leven begon, maar nu moet ik
mijn zinnen verzetten
op dieet en laten

wat ik niet meer kan, moet ik
Reinheid, Rust en Regelmaat
het bekende anders
begrijpen en meedrijven
op goede en kwade dagen

de wonderen blijven
ontdekken en me overgeven
aan de Macht waarin alles is
Verbonden

Gedicht 5541
Amsterdam, 2024-07-07
Bundel: Wissellichaam
 

Zywa Springstaartblues

Mijn stofwisseling stokt
en dan ben je nog niet jarig
Dan valt er veel te wensen

Mijn staart verslapt
Ik spring niet meer
en doe me niet meer tegoed
aan de wonderen

Ik raak ondervoed
mijn vel raakt los
Mijn vriend raakt ongerust
terwijl hij me streelt

Ook mijn gedachten vermageren
Tot spoken, tot een horror
hoe het af kan lopen

En daar doorheen: de bommen
op waterbedrijven en ziekenhuizen
Er zijn veel alarmsignalen
en geen schuilkelders

Gedicht 5344
Amsterdam, 2023-10-19
Maria was deze week jarig
Russische bommen op Oekraïne, Israëlische bommen op de Gazastrook

Bundel: Hangende regen
Opgedragen aan: Maria Godschalk 
 

Wie ben ik? Deze

voeten, handen en tanden --


en geen midden meer.


Who am I? These hands,Wer bin ich? Diese
feet and teeth, but no longer --Füße, Hände und Zähne --

is there a middle.und keine Mitte.

Gedicht S1810
Amsterdam, 2023-06-28
Huis (Johanna Pas) - 2023
Terminale kanker / Genderidentiteit
Gedicht uit de bundel "WAS of hoe ik mijn huid verloor"

Bundel: Voorbij
Eerbetuiging aan: Pas, Johanna 
 

Wat nog te schrijven?

Mijn lieve lichaam verdrinkt --


met lege brieven.


What is left to write?Was soll ich schreiben?
My sweet body is drowning --Mein süßer Körper ertrinkt --

with empty letters.mit leeren Briefen.

Gedicht S1797
Amsterdam, 2023-06-20
Een lege postbode verdrinkt in de landweg (Hans Lodeizen) - 1949
Gedicht
Bundel: Nevelgloed
Eerbetuiging aan: Lodeizen, Hans 
 

Zywa Ik heb leren lachen

In de gloriejaren van K-1
kon niemand me raken
Het leven lachte me toe

Ik was geen kind meer
ik heb leren lachen
en kon iedereen aan

De gala's, het kijken en bekeken
de stoere vrienden, veel te doen
De wereld lag voor me open

De hulpeloosheid, het verleden
deden er niet meer toe
Ik heb leren lachen

     maar mijn kracht is weg
     mijn lichaam vaak weer
     hulpeloos, onbehagen

     versuft me, alles komt terug
     op verkeerde momenten
     alsof het nu gebeurt

     Als ik niet meer lach
     ben ik dood, of bijna
     is de wereld bijna gesloten

     Ik heb leren lachen
     uit eenzaamheid, mama
     ik was zo alleen

Gedicht 4624
Amsterdam, 2022-08-23
Bundel: Blauwe plekken
Opgedragen aan: Maria Godschalk 
 

Ik vink gewoon af

wat ik niet meer mag of kan --


voor de rest leef ik.


Well, I just tick offIch hake einfach
what I can't do anymore --ab, was ich nicht mehr tun kann --

for the rest I live.den Rest lebe ich.

Gedicht H3236
Amsterdam, 2022-03-24
Bundel: OverLeven [2]
 

Ik kan niet vooruit,

hierna komt er niets meer --


geen stadium V.


I can't go ahead,Ich kann nicht weiter,
after this nothing else comes --hiernach kommt leider nichts mehr --

there is no stage V.kein Stadium V.

Gedicht S1354
Amsterdam, 2022-03-16
Stadium IV (Sander Kollaard) - 2015
Compositie
Longkanker

Bundel: KiemStof
Eerbetuiging aan: Kollaard, Sander 
 

Zywa Vramilie vangt flarden op

Alsof ik oud ben, begraaf ik
vrienden uit het ziekenhuis
Wij overgeblevenen bekijken
vluchtig van bovenaf

hoe het eruit zal zien wanneer
we zelf gedragen worden
Onze afkeer is heel erg
leven, nog zoveel willen

Ik verzet me, lig soms te huilen
om niet dood te gaan van wanhoop
Vramilie vangt flarden op
en begrijpt me niet

De goede uren zijn bitterzoet
altijd gauw voorbij, en
na afloop ben ik bang
dat het de laatste waren

Gedicht 4254
Amsterdam, 2021-12-24
Bundel: Blauwe plekken
Opgedragen aan: Maria Godschalk 
 

Zywa Erbij horen [2]

Mijn lichaam weet het niet
dat ik jarig ben, het weet nog niet
wat er vandaag werkt, en wat niet

Het tintelt. Het doet zeer.
Waar haal ik de kracht vandaan?
de Kracht, de Kracht

Warhoofd, ben je al wakker
hier op de rand van het bed
wat denk je, kan ik al opstaan?

Dag Missy Pinkelpoes
waarom zeg je niks, kom
zing je een liedje voor mij?

Laat de telefoon maar liggen
ik weet wel dat ik lief ben
als ik fit ben zonder pijn

Gedicht 4014
Noordwijk, 2021-10-13
Voor Maria Godschalk, op haar verjaardag
Bundel: OverLeven [1]
Opgedragen aan: Maria Godschalk 
 

Zywa Blijf zien wie ik ben

Tussen pijn en versuffing
zijn er gezichten
aan mijn bed
en herinneringen

nog wel begrijpelijk
maar vergezeld van kansen
die afvielen, en fouten
onbevredigend verklaarbaar

Ze veranderen in de tijd
ook de mooiste, met seks
het feest en de schoonheid
van mijn lichaam

bekoorlijk en vruchtbaar
heilig van nature
Houd mij vast, raak mij aan
blijf zien wie ik ben

Gedicht 3969
Amsterdam, 2021-09-30
Bundel: OverLeven [1]
 

Kom, zonder het lang

en gelukkig voel ik al --


afstand tussen ons.


Without happilyKein glückseliges
ever after: already --Ende: ich fühle bereits --

I feel a distance.Distanz zwischen uns.

Gedicht S1244
Amsterdam, 2021-09-15
Ernstige ziekte
Bundel: Andere tijden
Opgedragen aan: Maria Godschalk 
 

Het is hard werken

tegen kanker, een dagtaak --


om tijd te winnen.


It is a hard jobDie Tagesarbeit
against cancer, a day's work --gegen Krebs ist schwer, vielleicht --

playing for more time.gewinne ich Zeit.

Gedicht S1218
Amsterdam, 2021-08-21
Bundel: OverLeven [1]
 

Zywa Witte tong

Niet de strijd maakt de strijder
maar zijn vrede
met de afloop

     Mijn poorten staan open
     er stroomt energie binnen
     mijn gezicht straalt ervan

     Ik leef, ik leid je niet af
     met gouden haren, ik ben
     kaal en onversierd het leven

Niet: hoop doet leven
maar innerlijke vrede
met de afloop

     Ik verlaat mij niet
     ik trek me niet terug
     in pijn en verdriet

     Ik laat het leven in en uit-
     stromen, ik sta in het licht
     waarin we elkaar vinden

Niet als zieke ben ik hier
maar in mijn bevochten vrede
met de afloop

     Mijn borst ademt op en neer
     mijn lieve lichaam doet zeer
     ik bestraal het

     Met warm water was ik
     schilfers en zuchten van me af
     en ik rek me uit, voorzichtig

Gedicht 3890
Amsterdam, 2021-07-14
Chemokuur
Qigong = Levensenergie-vaardigheid

Bundel: OverLeven [1]
Opgedragen aan: Maria Godschalk, Honglin L 
 

Zywa In het ziekenhuis

We kussen

Dat verandert alles
wie we zijn, en
wat we belangrijk vinden

om uit te wisselen
Dus spreken we steeds vaker af
We doen zoveel mogelijk samen

Met heel de familie
plannen we
de verjaardagen en bruiloften

Dan vieren we het leven, en ook
is er een begrafenis
van tijd tot tijd

De wisselvalligheid van het leven
ken je of leer je
in het ziekenhuis

Op de operatietafel
overdenk ik dankbaar
Waar gaat het om?

------------------------------------

Waar gaat het om?
overdenk ik dankbaar
op de operatietafel

In het ziekenhuis
ken je of leer je
de wisselvalligheid van het leven

Van tijd tot tijd
is er een begrafenis
Dan vieren we het leven, en ook

de verjaardagen en bruiloften
plannen we
met heel de familie

We doen zoveel mogelijk samen
Dus spreken we steeds vaker af
om uit te wisselen

wat we belangrijk vinden
wie we zijn, en
dat verandert alles

We kussen

Gedicht 3551
Amsterdam, 2021-03-08
Kreeftgedicht (Retrograde)
Bundel: Levenslijn 
 

Zywa Binnenskamers

Ineens was het anders
lagen de tuimelaars om
en werd ik opgehaald

Ik lig schrap, ben ergens
doorheengevallen, een vlies
tussen orde en overmacht

Draag mij weg, ik wil hemels
van pastel en grijs na mijn uitjes
binnenskamers en op de gang
geen systeemplafond

Weer thuis, in het licht
van mijn eigen ramen
tussen de planten, het kastje
en de muur van pijn

dun behangen met angstdromen
waarin ik niet wil ondersneeuwen
hoe strak de banden ook knellen

In pyjama lijd ik mijzelf
ik klem mijn kom in mijn handen
ik laat niet los

Gedicht 3272
Amsterdam, 2020-11-09
Bundel: OverLeven [1]
Opgedragen aan: Maria Godschalk 
 

Ook als het niet kan,

wil ik naar buiten, meedoen --


Het leven wacht nooit.


Even when I can't,Auch wenn ich nicht kann,
I want to participate --möchte ich raus, ins Leben --

Life doesn't wait, does it?das niemals wartet.

Gedicht H2740
Amsterdam, 2020-06-19
Bundel: OverLeven [1]
Opgedragen aan: Maria Godschalk 
 

Zywa Stinkende remix

Er valt geen bijzaak te maken
van het stinkende ongemak
dat mijn lichaam geworden is
door de remix met pilletjes
die betere versies van mij
uitproberen

Met een mond vol latijn
laat de dokter iedereen even
in de gevarenzone
van mijn zweet en gassen
met ingehouden adem
sprakeloos kijken

in de koude bek
tussen mijn benen
Daar lig ik dan
te denken aan de wolk
van vrienden om mijn bed
waarin ik mijn ziel lucht

Gedicht 1532
Amsterdam, 2017-09-03
Bundel: OverLeven [1]
Opgedragen aan: Maria Godschalk 
 

Zywa Wat kan ik doen?

Opnieuw ziek. Paniek
in mijn eigen huid
in stukken te vallen

Uit alle macht proberen
mezelf vast te houden
Naar wapens zoeken
en van listen dromen
Wakker worden zonder

Het probleem de deur uit
lopen, ergens in het gras
moeten rusten, bloed zien
wellen uit een schaafwond

Verbijsterd ernaar kijken
Mijn waardeloze lichaam
vol vers bloed, vol kracht
Er is nog zoveel te doen

wat ik dacht te kunnen
uitstellen, tijd en aandacht
voor vrienden in de wacht-
kamers van mijn gretige leven

Kom op, ik leef, ik kan
bloeden en ziek zijn, zorgen
voor anderen, ik leef –
geen afgepaste uren

Gedicht 1376
Amsterdam, 2017-05-25
Bundel: OverLeven [1]
Opgedragen aan: Maria Godschalk 
 

Zywa Hand in mijn bloed

Ik zit klem, hoe kom ik hier

uit, hier weg, wie helpt mij
vergezelt mij, desnoods alleen
in gedachten, naar de Gouden Poort
met vrije vogels in de glimp
van het licht tussen haar deuren?

Wie voelt mijn liefde trekken
aan de netten die ons verbinden?

Wie wast de harde korsten
van mijn lijf, kust mijn wonden
tot bloemen als de mooiste
jurk die ik ooit droeg, wie
legt zijn hand in mijn bloed

als een hart?

Gedicht 1344
Amsterdam, 2017-05-11
Bundel: OverLeven [1]
Opgedragen aan: Maria Godschalk 
 

Zywa Vóór de sprong

Sinds die dag sta ik

oude doorgestreepte tijger
in een jong lichaam

in een ander licht
dat mij ontkleedt, onverbiddelijk

de veters van mijn zekerheden losmaakt
mijn gewoontes en dromen losknoopt

mijn ogen open kust
voor de schoonheid

van de afgrond
en met zachte hand

mijn onsterfelijkheid uittrekt
De afgrond is geen afgrond

als ik vlieg en jij
mijn hand aanneemt: kijk naar mij

ik kijk naar jou
in een ander licht

sinds die dag dat ik zo blij was
nog te leven – ik ben

na diep zuchten klaar
voor de sprong

Gedicht 980
Amsterdam, 2017-01-28
Bundel: OverLeven [1]
Opgedragen aan: Maria Godschalk 
 

Zywa Morgana, mijn fee

Tussen de harde feiten zoek ik
een doorgang
De zon maakt me blind
levert me over aan de wind

Kom, lieve fee van de zee
om nevelig Avalon, kom
dan komt het goed met mij
waar ik nooit aan twijfel

behalve 's nachts
wanneer ik uit zou willen rusten
en angsten zweet, moe, zo moe
maar te vitaal om op te geven

dus trek ik mooie kleren aan
om feestelijk uit te gaan
mijzelf opnieuw uit te vinden
en met de wereld te verbinden

Gedicht 936
Amsterdam, 2017-01-06
Morgana / Morgen, van: Mori-gena = in zee geboren
Fata Morgana = Fee Morgana
Oorspronkelijk rijmend, en aansluitend op Maria's nieuwsbericht:

Rotsen zijn harde feiten / die mijn scheepje openrijten / als ik geen doorgang vind / maar de zon maakt me blind / levert me over aan de wind // Ik heb alleen mijn fee / geboren in de zee / om nevelig Avalon / ginds aan de horizon / alleen haar lach en vele / zure appels om me te helen // 's Nachts droom ik slecht / overdag is het soms net echt / dat de dokter me mededeelt / dat geld geen rol meer speelt / en er niet eens toe doet / want met mij met mij met mij / komt het wel goed // wat ik altijd al dacht / behalve, behalve in de nacht / wanneer ik uit zou willen rusten / [enz.]

Bundel: OverLeven [1]
Opgedragen aan: Maria Godschalk 
 

Zywa So'ham

Het is een mooie herfstdag
het park prachtig bezaaid

met stekelbolletjes, ze woekeren
overal, ik kan het niet aanzien

Het slechte nieuws valt aan
ik trek mij terug binnen

de muren, sluit de poorten
Laat me met rust, vechten

met de feiten op mijn wereldwijd bureau
terwijl de dagen voorbijgaan en ik onzeker

passen zet in de dans naar het eindfeest
mijn Ik laat binnenstromen, langzaam

Het uitadem om heel te zijn, natuurlijk
gaat het, natuurlijk gaat het voorbij

maar nu een pilletje en dan
eten en weten dat buiten binnen

is - een mooie dag

Gedicht 863
Amsterdam, 2016-12-03
Mantra So - Hum (Ik - Het)
Bundel: OverLeven [1]
Opgedragen aan: Maria Godschalk 
 

Zywa Bloesems in Watermaal

Deze straat in wonderland
een laan van roze wolken
moet wel het einde zijn

van de gewone wereld, hier
begint het geluk en ginds
moet wel de poort zijn

maar daar wil ik nog niet heen
Laat me langzaam lopen en genieten
van bomen vol roze koeken

Laat me wegvliegen
uit pijn en misselijkheid
uit de heilige drie-eenheid

van mijn gedachten, mijn
organen en de rest, mijn
wanhoop, verdriet en angst

voor het onverdraaglijke
Laat me in de wolken lopen
Laat het bloesems blijven regenen

Gedicht 860
Amsterdam, 2016-12-02
Watermaal is een gemeente in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest
Bundel: OverLeven [1]
Opgedragen aan: Maria Godschalk 
 

Zywa Lief lijfhuis

Lief lijfhuis, jij bent alles, zeg niet: Stop
Houd vol, ga door en geef me nog niet op
Zeg wat je wilt, dan geef ik het voortaan
het is al onderweg, het komt eraan

Lief lijfhuis, echt, ik weet goed wat ik zeg
Geen niets of alles, maar de tussenweg
Op die wil ik met jou nog verdergaan
aan jouw capaciteit pas ik me aan

Lief lijfhuis, alsjeblieft vertrouw op mij
Jouw eenzaam tobben is voorgoed voorbij
Ik zal er zijn voor jou, wij zijn een stel
en met zijn tweeën redden wij het wel

Gedicht 495
Amsterdam, 2015-10-16
Beste verhuurder (Bob Dylan) - 1967
Lied "Dear landlord"(album "John Wesley Harding"), gezongen door Joan Baez op het album "Any day now" uit 1968
Bundel: Grote Stroom 
Eerbetuiging aan: Dylan, Bob; Baez, Joan 
 

Zywa
Trefwoord
Ziekte (ernstig / dodelijk)
DuitsEngels5-7-5
PenseelPuimPuinRegenLiefdes
VerdichtTrekvogelsAlsloosFoto
EerbetuigingenOpdrachtenComponistenHome
Aandacht is als zonneschijnVermeld © Zywa bij gebruik van teksten,
tekeningen, ontwerpen, schilderijen en foto's
Woord zoeken:  CTRL-F